Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

камуні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. камуні́ст камуні́сты
Р. камуні́ста камуні́стаў
Д. камуні́сту камуні́стам
В. камуні́ста камуні́стаў
Т. камуні́стам камуні́стамі
М. камуні́сце камуні́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

камуні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. камуні́стка камуні́сткі
Р. камуні́сткі камуні́стак
Д. камуні́стцы камуні́сткам
В. камуні́стку камуні́стак
Т. камуні́сткай
камуні́сткаю		 камуні́сткамі
М. камуні́стцы камуні́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

камуністы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камуністы́чны камуністы́чная камуністы́чнае камуністы́чныя
Р. камуністы́чнага камуністы́чнай
камуністы́чнае		 камуністы́чнага камуністы́чных
Д. камуністы́чнаму камуністы́чнай камуністы́чнаму камуністы́чным
В. камуністы́чны (неадуш.)
камуністы́чнага (адуш.)		 камуністы́чную камуністы́чнае камуністы́чныя (неадуш.)
камуністы́чных (адуш.)
Т. камуністы́чным камуністы́чнай
камуністы́чнаю		 камуністы́чным камуністы́чнымі
М. камуністы́чным камуністы́чнай камуністы́чным камуністы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

камуні́сцік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. камуні́сцік камуні́сцікі
Р. камуні́сціка камуні́сцікаў
Д. камуні́сціку камуні́сцікам
В. камуні́сціка камуні́сцікаў
Т. камуні́сцікам камуні́сцікамі
М. камуні́сціку камуні́сціках

Крыніцы: piskunou2012.

каму́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каму́нія каму́ніі
Р. каму́ніі каму́ній
Д. каму́ніі каму́ніям
В. каму́нію каму́ніі
Т. каму́ніяй
каму́ніяю		 каму́ніямі
М. каму́ніі каму́ніях

Крыніцы: piskunou2012.

камуня́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камуня́цкі камуня́цкая камуня́цкае камуня́цкія
Р. камуня́цкага камуня́цкай
камуня́цкае		 камуня́цкага камуня́цкіх
Д. камуня́цкаму камуня́цкай камуня́цкаму камуня́цкім
В. камуня́цкі (неадуш.)
камуня́цкага (адуш.)		 камуня́цкую камуня́цкае камуня́цкія (неадуш.)
камуня́цкіх (адуш.)
Т. камуня́цкім камуня́цкай
камуня́цкаю		 камуня́цкім камуня́цкімі
М. камуня́цкім камуня́цкай камуня́цкім камуня́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

камутава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камутава́льны камутава́льная камутава́льнае камутава́льныя
Р. камутава́льнага камутава́льнай
камутава́льнае		 камутава́льнага камутава́льных
Д. камутава́льнаму камутава́льнай камутава́льнаму камутава́льным
В. камутава́льны (неадуш.)
камутава́льнага (адуш.)		 камутава́льную камутава́льнае камутава́льныя (неадуш.)
камутава́льных (адуш.)
Т. камутава́льным камутава́льнай
камутава́льнаю		 камутава́льным камутава́льнымі
М. камутава́льным камутава́льнай камутава́льным камутава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

камутава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. камуту́ецца камуту́юцца
Прошлы час
м. камутава́ўся камутава́ліся
ж. камутава́лася
н. камутава́лася

Крыніцы: piskunou2012.

камутава́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. камуту́ю камуту́ем
2-я ас. камуту́еш камуту́еце
3-я ас. камуту́е камуту́юць
Прошлы час
м. камутава́ў камутава́лі
ж. камутава́ла
н. камутава́ла
Загадны лад
2-я ас. камуту́й камуту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час камуту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

камута́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. камута́тар камута́тары
Р. камута́тара камута́тараў
Д. камута́тару камута́тарам
В. камута́тар камута́тары
Т. камута́тарам камута́тарамі
М. камута́тары камута́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.