безупы́нны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
безупы́нны |
безупы́нная |
безупы́ннае |
безупы́нныя |
| Р. |
безупы́ннага |
безупы́ннай безупы́ннае |
безупы́ннага |
безупы́нных |
| Д. |
безупы́ннаму |
безупы́ннай |
безупы́ннаму |
безупы́нным |
| В. |
безупы́нны (неадуш.) безупы́ннага (адуш.) |
безупы́нную |
безупы́ннае |
безупы́нныя (неадуш.) безупы́нных (адуш.) |
| Т. |
безупы́нным |
безупы́ннай безупы́ннаю |
безупы́нным |
безупы́ннымі |
| М. |
безупы́нным |
безупы́ннай |
безупы́нным |
безупы́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
безура́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
безура́ддзе |
| Р. |
безура́ддзя |
| Д. |
безура́ддзю |
| В. |
безура́ддзе |
| Т. |
безура́ддзем |
| М. |
безура́ддзі |
Крыніцы:
piskunou2012.
безуса́дачна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| безуса́дачна |
- |
- |
безуса́дачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
безуса́дачны |
безуса́дачная |
безуса́дачнае |
безуса́дачныя |
| Р. |
безуса́дачнага |
безуса́дачнай безуса́дачнае |
безуса́дачнага |
безуса́дачных |
| Д. |
безуса́дачнаму |
безуса́дачнай |
безуса́дачнаму |
безуса́дачным |
| В. |
безуса́дачны (неадуш.) безуса́дачнага (адуш.) |
безуса́дачную |
безуса́дачнае |
безуса́дачныя (неадуш.) безуса́дачных (адуш.) |
| Т. |
безуса́дачным |
безуса́дачнай безуса́дачнаю |
безуса́дачным |
безуса́дачнымі |
| М. |
безуса́дачным |
безуса́дачнай |
безуса́дачным |
безуса́дачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.