Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

безабду́мна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
безабду́мна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

безабза́цны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	безабза́цны	безабза́цная	безабза́цнае	безабза́цныя
Р.	безабза́цнага	безабза́цнай безабза́цнае	безабза́цнага	безабза́цных
Д.	безабза́цнаму	безабза́цнай	безабза́цнаму	безабза́цным
В.	безабза́цны (неадуш.) безабза́цнага (адуш.)	безабза́цную	безабза́цнае	безабза́цныя (неадуш.) безабза́цных (адуш.)
Т.	безабза́цным	безабза́цнай безабза́цнаю	безабза́цным	безабза́цнымі
М.	безабза́цным	безабза́цнай	безабза́цным	безабза́цных

Крыніцы: piskunou2012.

безаблі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
безаблі́чна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

безаблі́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

безаблі́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	безаблі́чны	безаблі́чная	безаблі́чнае	безаблі́чныя
Р.	безаблі́чнага	безаблі́чнай безаблі́чнае	безаблі́чнага	безаблі́чных
Д.	безаблі́чнаму	безаблі́чнай	безаблі́чнаму	безаблі́чным
В.	безаблі́чны (неадуш.) безаблі́чнага (адуш.)	безаблі́чную	безаблі́чнае	безаблі́чныя (неадуш.) безаблі́чных (адуш.)
Т.	безаблі́чным	безаблі́чнай безаблі́чнаю	безаблі́чным	безаблі́чнымі
М.	безаблі́чным	безаблі́чнай	безаблі́чным	безаблі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

безаблу́дна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
безаблу́дна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

безаблу́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

безаблу́дны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	безаблу́дны	безаблу́дная	безаблу́днае	безаблу́дныя
Р.	безаблу́днага	безаблу́днай безаблу́днае	безаблу́днага	безаблу́дных
Д.	безаблу́днаму	безаблу́днай	безаблу́днаму	безаблу́дным
В.	безаблу́дны (неадуш.) безаблу́днага (адуш.)	безаблу́дную	безаблу́днае	безаблу́дныя (неадуш.) безаблу́дных (адуш.)
Т.	безаблу́дным	безаблу́днай безаблу́днаю	безаблу́дным	безаблу́днымі
М.	безаблу́дным	безаблу́днай	безаблу́дным	безаблу́дных

Крыніцы: piskunou2012.

безаблы́жна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
безаблы́жна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

безаблы́жнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum