перані́шчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перані́шчу |
перані́шчым |
| 2-я ас. |
перані́шчыш |
перані́шчыце |
| 3-я ас. |
перані́шчыць |
перані́шчаць |
| Прошлы час |
| м. |
перані́шчыў |
перані́шчылі |
| ж. |
перані́шчыла |
| н. |
перані́шчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перані́шч |
перані́шчце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перані́шчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перано́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перано́с |
перано́сы |
| Р. |
перано́су |
перано́саў |
| Д. |
перано́су |
перано́сам |
| В. |
перано́с |
перано́сы |
| Т. |
перано́сам |
перано́самі |
| М. |
перано́се |
перано́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Перано́сіны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Перано́сіны |
| Р. |
Перано́сін Перано́сінаў |
| Д. |
Перано́сінам |
| В. |
Перано́сіны |
| Т. |
Перано́сінамі |
| М. |
Перано́сінах |
перано́сіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перано́шуся |
перано́сімся |
| 2-я ас. |
перано́сішся |
перано́сіцеся |
| 3-я ас. |
перано́сіцца |
перано́сяцца |
| Прошлы час |
| м. |
перано́сіўся |
перано́сіліся |
| ж. |
перано́сілася |
| н. |
перано́сілася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перано́сячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перано́сіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перано́шу |
перано́сім |
| 2-я ас. |
перано́сіш |
перано́сіце |
| 3-я ас. |
перано́сіць |
перано́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
перано́сіў |
перано́сілі |
| ж. |
перано́сіла |
| н. |
перано́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перано́сь |
перано́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перано́сячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перано́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перано́ска |
перано́скі |
| Р. |
перано́скі |
перано́сак |
| Д. |
перано́сцы |
перано́скам |
| В. |
перано́ску |
перано́скі |
| Т. |
перано́скай перано́скаю |
перано́скамі |
| М. |
перано́сцы |
перано́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перано́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перано́снасць |
| Р. |
перано́снасці |
| Д. |
перано́снасці |
| В. |
перано́снасць |
| Т. |
перано́снасцю |
| М. |
перано́снасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перано́снік
‘тэхнічнае прыстасаванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перано́снік |
перано́снікі |
| Р. |
перано́сніка |
перано́снікаў |
| Д. |
перано́сніку |
перано́снікам |
| В. |
перано́снік |
перано́снікі |
| Т. |
перано́снікам |
перано́снікамі |
| М. |
перано́сніку |
перано́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
перано́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перано́сны |
перано́сная |
перано́снае |
перано́сныя |
| Р. |
перано́снага |
перано́снай перано́снае |
перано́снага |
перано́сных |
| Д. |
перано́снаму |
перано́снай |
перано́снаму |
перано́сным |
| В. |
перано́сны (неадуш.) перано́снага (адуш.) |
перано́сную |
перано́снае |
перано́сныя (неадуш.) перано́сных (адуш.) |
| Т. |
перано́сным |
перано́снай перано́снаю |
перано́сным |
перано́снымі |
| М. |
перано́сным |
перано́снай |
перано́сным |
перано́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.