перамо́твальшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перамо́твальшчык |
перамо́твальшчыкі |
| Р. |
перамо́твальшчыка |
перамо́твальшчыкаў |
| Д. |
перамо́твальшчыку |
перамо́твальшчыкам |
| В. |
перамо́твальшчыка |
перамо́твальшчыкаў |
| Т. |
перамо́твальшчыкам |
перамо́твальшчыкамі |
| М. |
перамо́твальшчыку |
перамо́твальшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
перамо́твальшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перамо́твальшчыца |
перамо́твальшчыцы |
| Р. |
перамо́твальшчыцы |
перамо́твальшчыц |
| Д. |
перамо́твальшчыцы |
перамо́твальшчыцам |
| В. |
перамо́твальшчыцу |
перамо́твальшчыц |
| Т. |
перамо́твальшчыцай перамо́твальшчыцаю |
перамо́твальшчыцамі |
| М. |
перамо́твальшчыцы |
перамо́твальшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
перамо́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перамо́тванне |
| Р. |
перамо́твання |
| Д. |
перамо́тванню |
| В. |
перамо́тванне |
| Т. |
перамо́тваннем |
| М. |
перамо́тванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перамо́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
перамо́тваецца |
перамо́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
перамо́тваўся |
перамо́тваліся |
| ж. |
перамо́твалася |
| н. |
перамо́твалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перамо́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перамо́тваю |
перамо́тваем |
| 2-я ас. |
перамо́тваеш |
перамо́тваеце |
| 3-я ас. |
перамо́твае |
перамо́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перамо́тваў |
перамо́твалі |
| ж. |
перамо́твала |
| н. |
перамо́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перамо́твай |
перамо́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перамо́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перамо́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перамо́тка |
| Р. |
перамо́ткі |
| Д. |
перамо́тцы |
| В. |
перамо́тку |
| Т. |
перамо́ткай перамо́ткаю |
| М. |
перамо́тцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перамо́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перамо́тны |
перамо́тная |
перамо́тнае |
перамо́тныя |
| Р. |
перамо́тнага |
перамо́тнай перамо́тнае |
перамо́тнага |
перамо́тных |
| Д. |
перамо́тнаму |
перамо́тнай |
перамо́тнаму |
перамо́тным |
| В. |
перамо́тны (неадуш.) перамо́тнага (адуш.) |
перамо́тную |
перамо́тнае |
перамо́тныя (неадуш.) перамо́тных (адуш.) |
| Т. |
перамо́тным |
перамо́тнай перамо́тнаю |
перамо́тным |
перамо́тнымі |
| М. |
перамо́тным |
перамо́тнай |
перамо́тным |
перамо́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
перамо́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перамо́тчык |
перамо́тчыкі |
| Р. |
перамо́тчыка |
перамо́тчыкаў |
| Д. |
перамо́тчыку |
перамо́тчыкам |
| В. |
перамо́тчыка |
перамо́тчыкаў |
| Т. |
перамо́тчыкам |
перамо́тчыкамі |
| М. |
перамо́тчыку |
перамо́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перамо́тчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перамо́тчыца |
перамо́тчыцы |
| Р. |
перамо́тчыцы |
перамо́тчыц |
| Д. |
перамо́тчыцы |
перамо́тчыцам |
| В. |
перамо́тчыцу |
перамо́тчыц |
| Т. |
перамо́тчыцай перамо́тчыцаю |
перамо́тчыцамі |
| М. |
перамо́тчыцы |
перамо́тчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перамо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перамо́ўка |
перамо́ўкі |
| Р. |
перамо́ўкі |
перамо́вак |
| Д. |
перамо́ўцы |
перамо́ўкам |
| В. |
перамо́ўку |
перамо́ўкі |
| Т. |
перамо́ўкай перамо́ўкаю |
перамо́ўкамі |
| М. |
перамо́ўцы |
перамо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.