пераменава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераменава́нне |
пераменава́нні |
| Р. |
пераменава́ння |
пераменава́нняў |
| Д. |
пераменава́нню |
пераменава́нням |
| В. |
пераменава́нне |
пераменава́нні |
| Т. |
пераменава́ннем |
пераменава́ннямі |
| М. |
пераменава́нні |
пераменава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераменава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перамяну́ю |
перамяну́ем |
| 2-я ас. |
перамяну́еш |
перамяну́еце |
| 3-я ас. |
перамяну́е |
перамяну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пераменава́ў |
пераменава́лі |
| ж. |
пераменава́ла |
| н. |
пераменава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перамяну́й |
перамяну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераменава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пераме́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераме́нены |
пераме́неная |
пераме́ненае |
пераме́неныя |
| Р. |
пераме́ненага |
пераме́ненай пераме́ненае |
пераме́ненага |
пераме́неных |
| Д. |
пераме́ненаму |
пераме́ненай |
пераме́ненаму |
пераме́неным |
| В. |
пераме́нены (неадуш.) пераме́ненага (адуш.) |
пераме́неную |
пераме́ненае |
пераме́неныя (неадуш.) пераме́неных (адуш.) |
| Т. |
пераме́неным |
пераме́ненай пераме́ненаю |
пераме́неным |
пераме́ненымі |
| М. |
пераме́неным |
пераме́ненай |
пераме́неным |
пераме́неных |
Кароткая форма: пераме́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераме́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераме́нка |
пераме́нкі |
| Р. |
пераме́нкі |
пераме́нак |
| Д. |
пераме́нцы |
пераме́нкам |
| В. |
пераме́нку |
пераме́нкі |
| Т. |
пераме́нкай пераме́нкаю |
пераме́нкамі |
| М. |
пераме́нцы |
пераме́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пераме́нлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пераме́нлівасць |
| Р. |
пераме́нлівасці |
| Д. |
пераме́нлівасці |
| В. |
пераме́нлівасць |
| Т. |
пераме́нлівасцю |
| М. |
пераме́нлівасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пераме́нлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пераме́нлівы |
пераме́нлівая |
пераме́нлівае |
пераме́нлівыя |
| Р. |
пераме́нлівага |
пераме́нлівай пераме́нлівае |
пераме́нлівага |
пераме́нлівых |
| Д. |
пераме́нліваму |
пераме́нлівай |
пераме́нліваму |
пераме́нлівым |
| В. |
пераме́нлівы (неадуш.) пераме́нлівага (адуш.) |
пераме́нлівую |
пераме́нлівае |
пераме́нлівыя (неадуш.) пераме́нлівых (адуш.) |
| Т. |
пераме́нлівым |
пераме́нлівай пераме́нліваю |
пераме́нлівым |
пераме́нлівымі |
| М. |
пераме́нлівым |
пераме́нлівай |
пераме́нлівым |
пераме́нлівых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пераме́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пераме́нна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.