прыпа́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́йваю |
прыпа́йваем |
| 2-я ас. |
прыпа́йваеш |
прыпа́йваеце |
| 3-я ас. |
прыпа́йвае |
прыпа́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́йваў |
прыпа́йвалі |
| ж. |
прыпа́йвала |
| н. |
прыпа́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́йвай |
прыпа́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпа́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́йка |
прыпа́йкі |
| Р. |
прыпа́йкі |
прыпа́ек |
| Д. |
прыпа́йцы |
прыпа́йкам |
| В. |
прыпа́йку |
прыпа́йкі |
| Т. |
прыпа́йкай прыпа́йкаю |
прыпа́йкамі |
| М. |
прыпа́йцы |
прыпа́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́йны |
прыпа́йная |
прыпа́йнае |
прыпа́йныя |
| Р. |
прыпа́йнага |
прыпа́йнай прыпа́йнае |
прыпа́йнага |
прыпа́йных |
| Д. |
прыпа́йнаму |
прыпа́йнай |
прыпа́йнаму |
прыпа́йным |
| В. |
прыпа́йны (неадуш.) прыпа́йнага (адуш.) |
прыпа́йную |
прыпа́йнае |
прыпа́йныя (неадуш.) прыпа́йных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́йным |
прыпа́йнай прыпа́йнаю |
прыпа́йным |
прыпа́йнымі |
| М. |
прыпа́йным |
прыпа́йнай |
прыпа́йным |
прыпа́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпако́ік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпако́ік |
прыпако́ікі |
| Р. |
прыпако́іка |
прыпако́ікаў |
| Д. |
прыпако́іку |
прыпако́ікам |
| В. |
прыпако́ік |
прыпако́ікі |
| Т. |
прыпако́ікам |
прыпако́ікамі |
| М. |
прыпако́іку |
прыпако́іках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́пал
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́пал |
| Р. |
пры́палу |
| Д. |
пры́палу |
| В. |
пры́пал |
| Т. |
пры́палам |
| М. |
пры́пале |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́лены |
прыпа́леная |
прыпа́ленае |
прыпа́леныя |
| Р. |
прыпа́ленага |
прыпа́ленай прыпа́ленае |
прыпа́ленага |
прыпа́леных |
| Д. |
прыпа́ленаму |
прыпа́ленай |
прыпа́ленаму |
прыпа́леным |
| В. |
прыпа́лены (неадуш.) прыпа́ленага (адуш.) |
прыпа́леную |
прыпа́ленае |
прыпа́леныя (неадуш.) прыпа́леных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́леным |
прыпа́ленай прыпа́ленаю |
прыпа́леным |
прыпа́ленымі |
| М. |
прыпа́леным |
прыпа́ленай |
прыпа́леным |
прыпа́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпа́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́лены |
прыпа́леная |
прыпа́ленае |
прыпа́леныя |
| Р. |
прыпа́ленага |
прыпа́ленай прыпа́ленае |
прыпа́ленага |
прыпа́леных |
| Д. |
прыпа́ленаму |
прыпа́ленай |
прыпа́ленаму |
прыпа́леным |
| В. |
прыпа́лены (неадуш.) прыпа́ленага (адуш.) |
прыпа́леную |
прыпа́ленае |
прыпа́леныя (неадуш.) прыпа́леных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́леным |
прыпа́ленай прыпа́ленаю |
прыпа́леным |
прыпа́ленымі |
| М. |
прыпа́леным |
прыпа́ленай |
прыпа́леным |
прыпа́леных |
Кароткая форма: прыпа́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпа́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́ліна |
прыпа́ліны |
| Р. |
прыпа́ліны |
прыпа́лін |
| Д. |
прыпа́ліне |
прыпа́лінам |
| В. |
прыпа́ліну |
прыпа́ліны |
| Т. |
прыпа́лінай прыпа́лінаю |
прыпа́лінамі |
| М. |
прыпа́ліне |
прыпа́лінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпалі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпалю́ся |
прыпа́лімся |
| 2-я ас. |
прыпа́лішся |
прыпа́ліцеся |
| 3-я ас. |
прыпа́ліцца |
прыпа́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпалі́ўся |
прыпалі́ліся |
| ж. |
прыпалі́лася |
| н. |
прыпалі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпалі́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпалі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпалю́ |
прыпа́лім |
| 2-я ас. |
прыпа́ліш |
прыпа́ліце |
| 3-я ас. |
прыпа́ліць |
прыпа́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпалі́ў |
прыпалі́лі |
| ж. |
прыпалі́ла |
| н. |
прыпалі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпалі́ |
прыпалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпалі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.