Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераку́пніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

перакупны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	перакупны́	перакупна́я	перакупно́е	перакупны́я
Р.	перакупно́га	перакупно́й перакупно́е	перакупно́га	перакупны́х
Д.	перакупно́му	перакупно́й	перакупно́му	перакупны́м
В.	перакупны́ (неадуш.) перакупно́га (адуш.)	перакупну́ю	перакупно́е	перакупны́я (неадуш.) перакупны́х (адуш.)
Т.	перакупны́м	перакупно́й перакупно́ю	перакупны́м	перакупны́мі
М.	перакупны́м	перакупно́й	перакупны́м	перакупны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пераку́пшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пераку́пшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	пераку́пшчыца	пераку́пшчыцы
Р.	пераку́пшчыцы	пераку́пшчыц
Д.	пераку́пшчыцы	пераку́пшчыцам
В.	пераку́пшчыцу	пераку́пшчыц
Т.	пераку́пшчыцай пераку́пшчыцаю	пераку́пшчыцамі
М.	пераку́пшчыцы	пераку́пшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пераку́пшчыцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пераку́пшчыцкі	пераку́пшчыцкая	пераку́пшчыцкае	пераку́пшчыцкія
Р.	пераку́пшчыцкага	пераку́пшчыцкай пераку́пшчыцкае	пераку́пшчыцкага	пераку́пшчыцкіх
Д.	пераку́пшчыцкаму	пераку́пшчыцкай	пераку́пшчыцкаму	пераку́пшчыцкім
В.	пераку́пшчыцкі (неадуш.) пераку́пшчыцкага (адуш.)	пераку́пшчыцкую	пераку́пшчыцкае	пераку́пшчыцкія (неадуш.) пераку́пшчыцкіх (адуш.)
Т.	пераку́пшчыцкім	пераку́пшчыцкай пераку́пшчыцкаю	пераку́пшчыцкім	пераку́пшчыцкімі
М.	пераку́пшчыцкім	пераку́пшчыцкай	пераку́пшчыцкім	пераку́пшчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

пераку́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пераку́раны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пераку́раны	пераку́раная	пераку́ранае	пераку́раныя
Р.	пераку́ранага	пераку́ранай пераку́ранае	пераку́ранага	пераку́раных
Д.	пераку́ранаму	пераку́ранай	пераку́ранаму	пераку́раным
В.	пераку́раны (неадуш.) пераку́ранага (адуш.)	пераку́раную	пераку́ранае	пераку́раныя (неадуш.) пераку́раных (адуш.)
Т.	пераку́раным	пераку́ранай пераку́ранаю	пераку́раным	пераку́ранымі
М.	пераку́раным	пераку́ранай	пераку́раным	пераку́раных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012.

пераку́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пераку́раны	пераку́раная	пераку́ранае	пераку́раныя
Р.	пераку́ранага	пераку́ранай пераку́ранае	пераку́ранага	пераку́раных
Д.	пераку́ранаму	пераку́ранай	пераку́ранаму	пераку́раным
В.	пераку́раны (неадуш.) пераку́ранага (адуш.)	пераку́раную	пераку́ранае	пераку́раныя (неадуш.) пераку́раных (адуш.)
Т.	пераку́раным	пераку́ранай пераку́ранаю	пераку́раным	пераку́ранымі
М.	пераку́раным	пераку́ранай	пераку́раным	пераку́раных

Кароткая форма: пераку́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012.

пераку́рваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пераку́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum