Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

перакамутава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. перакамуту́ецца перакамуту́юцца
Прошлы час
м. перакамутава́ўся перакамутава́ліся
ж. перакамутава́лася
н. перакамутава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час перакамутава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

перакамутава́ць

‘пераключыць, пераставіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перакамуту́ю перакамуту́ем
2-я ас. перакамуту́еш перакамуту́еце
3-я ас. перакамуту́е перакамуту́юць
Прошлы час
м. перакамутава́ў перакамутава́лі
ж. перакамутава́ла
н. перакамутава́ла
Загадны лад
2-я ас. перакамуту́й перакамуту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перакамутава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

перакамута́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. перакамута́цыя
Р. перакамута́цыі
Д. перакамута́цыі
В. перакамута́цыю
Т. перакамута́цыяй
перакамута́цыяю
М. перакамута́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

перакамячы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. перакаме́чыцца перакаме́чацца
Прошлы час
м. перакамячы́ўся перакамячы́ліся
ж. перакамячы́лася
н. перакамячы́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

перакамячы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перакамячу́ перакаме́чым
2-я ас. перакаме́чыш перакаме́чыце
3-я ас. перакаме́чыць перакаме́чаць
Прошлы час
м. перакамячы́ў перакамячы́лі
ж. перакамячы́ла
н. перакамячы́ла
Загадны лад
2-я ас. перакамячы́ перакамячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час перакамячы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

перакана́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
перакана́льна перакана́льней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

перакана́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. перакана́льнасць
Р. перакана́льнасці
Д. перакана́льнасці
В. перакана́льнасць
Т. перакана́льнасцю
М. перакана́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

перакана́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. перакана́льны перакана́льная перакана́льнае перакана́льныя
Р. перакана́льнага перакана́льнай
перакана́льнае
перакана́льнага перакана́льных
Д. перакана́льнаму перакана́льнай перакана́льнаму перакана́льным
В. перакана́льны (неадуш.)
перакана́льнага (адуш.)
перакана́льную перакана́льнае перакана́льныя (неадуш.)
перакана́льных (адуш.)
Т. перакана́льным перакана́льнай
перакана́льнаю
перакана́льным перакана́льнымі
М. перакана́льным перакана́льнай перакана́льным перакана́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

перакана́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
перакана́на - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

перакана́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. перакана́насць
Р. перакана́насці
Д. перакана́насці
В. перакана́насць
Т. перакана́насцю
М. перакана́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.