этнакра́тыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
этнакра́тыя |
этнакра́тыі |
| Р. |
этнакра́тыі |
этнакра́тый |
| Д. |
этнакра́тыі |
этнакра́тыям |
| В. |
этнакра́тыю |
этнакра́тыі |
| Т. |
этнакра́тыяй этнакра́тыяю |
этнакра́тыямі |
| М. |
этнакра́тыі |
этнакра́тыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
этнакультуро́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
этнакультуро́лаг |
этнакультуро́лагі |
| Р. |
этнакультуро́лага |
этнакультуро́лагаў |
| Д. |
этнакультуро́лагу |
этнакультуро́лагам |
| В. |
этнакультуро́лага |
этнакультуро́лагаў |
| Т. |
этнакультуро́лагам |
этнакультуро́лагамі |
| М. |
этнакультуро́лагу |
этнакультуро́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
этналагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
этналагі́чны |
этналагі́чная |
этналагі́чнае |
этналагі́чныя |
| Р. |
этналагі́чнага |
этналагі́чнай этналагі́чнае |
этналагі́чнага |
этналагі́чных |
| Д. |
этналагі́чнаму |
этналагі́чнай |
этналагі́чнаму |
этналагі́чным |
| В. |
этналагі́чны (неадуш.) этналагі́чнага (адуш.) |
этналагі́чную |
этналагі́чнае |
этналагі́чныя (неадуш.) этналагі́чных (адуш.) |
| Т. |
этналагі́чным |
этналагі́чнай этналагі́чнаю |
этналагі́чным |
этналагі́чнымі |
| М. |
этналагі́чным |
этналагі́чнай |
этналагі́чным |
этналагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
этналінгві́стыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
этналінгві́стыка |
| Р. |
этналінгві́стыкі |
| Д. |
этналінгві́стыцы |
| В. |
этналінгві́стыку |
| Т. |
этналінгві́стыкай этналінгві́стыкаю |
| М. |
этналінгві́стыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.