веля́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
веля́рны |
веля́рная |
веля́рнае |
веля́рныя |
| Р. |
веля́рнага |
веля́рнай веля́рнае |
веля́рнага |
веля́рных |
| Д. |
веля́рнаму |
веля́рнай |
веля́рнаму |
веля́рным |
| В. |
веля́рны (неадуш.) веля́рнага (адуш.) |
веля́рную |
веля́рнае |
веля́рныя (неадуш.) веля́рных (адуш.) |
| Т. |
веля́рным |
веля́рнай веля́рнаю |
веля́рным |
веля́рнымі |
| М. |
веля́рным |
веля́рнай |
веля́рным |
веля́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
велярыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
велярыза́цыя |
| Р. |
велярыза́цыі |
| Д. |
велярыза́цыі |
| В. |
велярыза́цыю |
| Т. |
велярыза́цыяй велярыза́цыяю |
| М. |
велярыза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Велясні́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Велясні́ца |
| Р. |
Велясні́цы |
| Д. |
Велясні́цы |
| В. |
Велясні́цу |
| Т. |
Велясні́цай Велясні́цаю |
| М. |
Велясні́цы |
Веляці́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Веляці́н |
| Р. |
Велеціна́ |
| Д. |
Велеціну́ |
| В. |
Веляці́н |
| Т. |
Велеціно́м |
| М. |
Веляціне́ |
Веляшко́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Веляшко́вічы |
| Р. |
Веляшко́віч Веляшко́вічаў |
| Д. |
Веляшко́вічам |
| В. |
Веляшко́вічы |
| Т. |
Веляшко́вічамі |
| М. |
Веляшко́вічах |
ве́на
‘крывяносны сасуд’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́на |
ве́ны |
| Р. |
ве́ны |
ве́н |
| Д. |
ве́не |
ве́нам |
| В. |
ве́ну |
ве́ны |
| Т. |
ве́най ве́наю |
ве́намі |
| М. |
ве́не |
ве́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́на
‘выкуп за нявесту’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́на |
ве́ны |
| Р. |
ве́на |
ве́н ве́наў |
| Д. |
ве́ну |
ве́нам |
| В. |
ве́на |
ве́ны |
| Т. |
ве́нам |
ве́намі |
| М. |
ве́не |
ве́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Ве́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ве́на |
| Р. |
Ве́ны |
| Д. |
Ве́не |
| В. |
Ве́ну |
| Т. |
Ве́най Ве́наю |
| М. |
Ве́не |
венапу́нкцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
венапу́нкцыя |
венапу́нкцыі |
| Р. |
венапу́нкцыі |
венапу́нкцый |
| Д. |
венапу́нкцыі |
венапу́нкцыям |
| В. |
венапу́нкцыю |
венапу́нкцыі |
| Т. |
венапу́нкцыяй венапу́нкцыяю |
венапу́нкцыямі |
| М. |
венапу́нкцыі |
венапу́нкцыях |
Крыніцы:
piskunou2012.