Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

веля́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веля́рны веля́рная веля́рнае веля́рныя
Р. веля́рнага веля́рнай
веля́рнае
веля́рнага веля́рных
Д. веля́рнаму веля́рнай веля́рнаму веля́рным
В. веля́рны (неадуш.)
веля́рнага (адуш.)
веля́рную веля́рнае веля́рныя (неадуш.)
веля́рных (адуш.)
Т. веля́рным веля́рнай
веля́рнаю
веля́рным веля́рнымі
М. веля́рным веля́рнай веля́рным веля́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

велярыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. велярыза́цыя
Р. велярыза́цыі
Д. велярыза́цыі
В. велярыза́цыю
Т. велярыза́цыяй
велярыза́цыяю
М. велярыза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Велясні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Велясні́ца
Р. Велясні́цы
Д. Велясні́цы
В. Велясні́цу
Т. Велясні́цай
Велясні́цаю
М. Велясні́цы

Веляці́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Веляці́н
Р. Велеціна́
Д. Велеціну́
В. Веляці́н
Т. Велеціно́м
М. Веляціне́

веляшко́віцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веляшко́віцкі веляшко́віцкая веляшко́віцкае веляшко́віцкія
Р. веляшко́віцкага веляшко́віцкай
веляшко́віцкае
веляшко́віцкага веляшко́віцкіх
Д. веляшко́віцкаму веляшко́віцкай веляшко́віцкаму веляшко́віцкім
В. веляшко́віцкі (неадуш.)
веляшко́віцкага (адуш.)
веляшко́віцкую веляшко́віцкае веляшко́віцкія (неадуш.)
веляшко́віцкіх (адуш.)
Т. веляшко́віцкім веляшко́віцкай
веляшко́віцкаю
веляшко́віцкім веляшко́віцкімі
М. веляшко́віцкім веляшко́віцкай веляшко́віцкім веляшко́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Веляшко́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Веляшко́вічы
Р. Веляшко́віч
Веляшко́вічаў
Д. Веляшко́вічам
В. Веляшко́вічы
Т. Веляшко́вічамі
М. Веляшко́вічах

ве́на

‘крывяносны сасуд’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́ны ве́н
Д. ве́не ве́нам
В. ве́ну ве́ны
Т. ве́най
ве́наю
ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ве́на

‘выкуп за нявесту’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́на ве́ны
Р. ве́на ве́н
ве́наў
Д. ве́ну ве́нам
В. ве́на ве́ны
Т. ве́нам ве́намі
М. ве́не ве́нах

Крыніцы: krapivabr2012.

Ве́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ве́на
Р. Ве́ны
Д. Ве́не
В. Ве́ну
Т. Ве́най
Ве́наю
М. Ве́не

венапу́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. венапу́нкцыя венапу́нкцыі
Р. венапу́нкцыі венапу́нкцый
Д. венапу́нкцыі венапу́нкцыям
В. венапу́нкцыю венапу́нкцыі
Т. венапу́нкцыяй
венапу́нкцыяю
венапу́нкцыямі
М. венапу́нкцыі венапу́нкцыях

Крыніцы: piskunou2012.