Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

эмфізэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. эмфізэ́ма эмфізэ́мы
Р. эмфізэ́мы эмфізэ́м
Д. эмфізэ́ме эмфізэ́мам
В. эмфізэ́му эмфізэ́мы
Т. эмфізэ́май
эмфізэ́маю
эмфізэ́мамі
М. эмфізэ́ме эмфізэ́мах

Крыніцы: piskunou2012.

эмфізэмато́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эмфізэмато́з эмфізэмато́зы
Р. эмфізэмато́зу эмфізэмато́заў
Д. эмфізэмато́зу эмфізэмато́зам
В. эмфізэмато́з эмфізэмато́зы
Т. эмфізэмато́зам эмфізэмато́замі
М. эмфізэмато́зе эмфізэмато́зах

Крыніцы: piskunou2012.

эмфізэмато́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эмфізэмато́зны эмфізэмато́зная эмфізэмато́знае эмфізэмато́зныя
Р. эмфізэмато́знага эмфізэмато́знай
эмфізэмато́знае
эмфізэмато́знага эмфізэмато́зных
Д. эмфізэмато́знаму эмфізэмато́знай эмфізэмато́знаму эмфізэмато́зным
В. эмфізэмато́зны (неадуш.)
эмфізэмато́знага (адуш.)
эмфізэмато́зную эмфізэмато́знае эмфізэмато́зныя (неадуш.)
эмфізэмато́зных (адуш.)
Т. эмфізэмато́зным эмфізэмато́знай
эмфізэмато́знаю
эмфізэмато́зным эмфізэмато́знымі
М. эмфізэмато́зным эмфізэмато́знай эмфізэмато́зным эмфізэмато́зных

Крыніцы: piskunou2012.

эмфізэма́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эмфізэма́тык эмфізэма́тыкі
Р. эмфізэма́тыка эмфізэма́тыкаў
Д. эмфізэма́тыку эмфізэма́тыкам
В. эмфізэма́тыка эмфізэма́тыкаў
Т. эмфізэма́тыкам эмфізэма́тыкамі
М. эмфізэма́тыку эмфізэма́тыках

Крыніцы: piskunou2012.

эмфітэ́ўзіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эмфітэ́ўзіс эмфітэ́ўзісы
Р. эмфітэ́ўзісу эмфітэ́ўзісаў
Д. эмфітэ́ўзісу эмфітэ́ўзісам
В. эмфітэ́ўзіс эмфітэ́ўзісы
Т. эмфітэ́ўзісам эмфітэ́ўзісамі
М. эмфітэ́ўзісе эмфітэ́ўзісах

Крыніцы: piskunou2012.

э́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. э́н э́н
Р. э́н э́н
Д. э́н э́н
В. э́н э́н
Т. э́н э́н
М. э́н э́н

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

энантыясемі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. энантыясемі́я
Р. энантыясемі́і
Д. энантыясемі́і
В. энантыясемі́ю
Т. энантыясемі́яй
энантыясемі́яю
М. энантыясемі́і

Крыніцы: piskunou2012.

энантыятрапі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. энантыятрапі́зм
Р. энантыятрапі́зму
Д. энантыятрапі́зму
В. энантыятрапі́зм
Т. энантыятрапі́змам
М. энантыятрапі́зме

Крыніцы: piskunou2012.

энантыятро́пны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энантыятро́пны энантыятро́пная энантыятро́пнае энантыятро́пныя
Р. энантыятро́пнага энантыятро́пнай
энантыятро́пнае
энантыятро́пнага энантыятро́пных
Д. энантыятро́пнаму энантыятро́пнай энантыятро́пнаму энантыятро́пным
В. энантыятро́пны (неадуш.)
энантыятро́пнага (адуш.)
энантыятро́пную энантыятро́пнае энантыятро́пныя (неадуш.)
энантыятро́пных (адуш.)
Т. энантыятро́пным энантыятро́пнай
энантыятро́пнаю
энантыятро́пным энантыятро́пнымі
М. энантыятро́пным энантыятро́пнай энантыятро́пным энантыятро́пных

Крыніцы: piskunou2012.

энантэ́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. энантэ́ма энантэ́мы
Р. энантэ́мы энантэ́м
Д. энантэ́ме энантэ́мам
В. энантэ́му энантэ́мы
Т. энантэ́май
энантэ́маю
энантэ́мамі
М. энантэ́ме энантэ́мах

Крыніцы: piskunou2012.