Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

велягу́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

велягу́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	велягу́рны	велягу́рная	велягу́рнае	велягу́рныя
Р.	велягу́рнага	велягу́рнай велягу́рнае	велягу́рнага	велягу́рных
Д.	велягу́рнаму	велягу́рнай	велягу́рнаму	велягу́рным
В.	велягу́рны (неадуш.) велягу́рнага (адуш.)	велягу́рную	велягу́рнае	велягу́рныя (неадуш.) велягу́рных (адуш.)
Т.	велягу́рным	велягу́рнай велягу́рнаю	велягу́рным	велягу́рнымі
М.	велягу́рным	велягу́рнай	велягу́рным	велягу́рных

Крыніцы: piskunou2012.

велягу́рыста

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
велягу́рыста	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

велягу́рыстасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

велягу́рысты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	велягу́рысты	велягу́рыстая	велягу́рыстае	велягу́рыстыя
Р.	велягу́рыстага	велягу́рыстай велягу́рыстае	велягу́рыстага	велягу́рыстых
Д.	велягу́рыстаму	велягу́рыстай	велягу́рыстаму	велягу́рыстым
В.	велягу́рысты (неадуш.) велягу́рыстага (адуш.)	велягу́рыстую	велягу́рыстае	велягу́рыстыя (неадуш.) велягу́рыстых (адуш.)
Т.	велягу́рыстым	велягу́рыстай велягу́рыстаю	велягу́рыстым	велягу́рыстымі
М.	велягу́рыстым	велягу́рыстай	велягу́рыстым	велягу́рыстых

Крыніцы: piskunou2012.

велягу́рыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

веляле́пнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

веляле́пны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	веляле́пны	веляле́пная	веляле́пнае	веляле́пныя
Р.	веляле́пнага	веляле́пнай веляле́пнае	веляле́пнага	веляле́пных
Д.	веляле́пнаму	веляле́пнай	веляле́пнаму	веляле́пным
В.	веляле́пны (неадуш.) веляле́пнага (адуш.)	веляле́пную	веляле́пнае	веляле́пныя (неадуш.) веляле́пных (адуш.)
Т.	веляле́пным	веляле́пнай веляле́пнаю	веляле́пным	веляле́пнымі
М.	веляле́пным	веляле́пнай	веляле́пным	веляле́пных

Крыніцы: piskunou2012.

велямі́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	велямі́цкі	велямі́цкая	велямі́цкае	велямі́цкія
Р.	велямі́цкага	велямі́цкай велямі́цкае	велямі́цкага	велямі́цкіх
Д.	велямі́цкаму	велямі́цкай	велямі́цкаму	велямі́цкім
В.	велямі́цкі (неадуш.) велямі́цкага (адуш.)	велямі́цкую	велямі́цкае	велямі́цкія (неадуш.) велямі́цкіх (адуш.)
Т.	велямі́цкім	велямі́цкай велямі́цкаю	велямі́цкім	велямі́цкімі
М.	велямі́цкім	велямі́цкай	велямі́цкім	велямі́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Велямі́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum