эве́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эве́нскі |
эве́нская |
эве́нскае |
эве́нскія |
| Р. |
эве́нскага |
эве́нскай эве́нскае |
эве́нскага |
эве́нскіх |
| Д. |
эве́нскаму |
эве́нскай |
эве́нскаму |
эве́нскім |
| В. |
эве́нскі (неадуш.) эве́нскага (адуш.) |
эве́нскую |
эве́нскае |
эве́нскія (неадуш.) эве́нскіх (адуш.) |
| Т. |
эве́нскім |
эве́нскай эве́нскаю |
эве́нскім |
эве́нскімі |
| М. |
эве́нскім |
эве́нскай |
эве́нскім |
эве́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эвентуа́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| эвентуа́льна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
эвентуа́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эвентуа́льнасць |
| Р. |
эвентуа́льнасці |
| Д. |
эвентуа́льнасці |
| В. |
эвентуа́льнасць |
| Т. |
эвентуа́льнасцю |
| М. |
эвентуа́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
эвентуа́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эвентуа́льны |
эвентуа́льная |
эвентуа́льнае |
эвентуа́льныя |
| Р. |
эвентуа́льнага |
эвентуа́льнай эвентуа́льнае |
эвентуа́льнага |
эвентуа́льных |
| Д. |
эвентуа́льнаму |
эвентуа́льнай |
эвентуа́льнаму |
эвентуа́льным |
| В. |
эвентуа́льны (неадуш.) эвентуа́льнага (адуш.) |
эвентуа́льную |
эвентуа́льнае |
эвентуа́льныя (неадуш.) эвентуа́льных (адуш.) |
| Т. |
эвентуа́льным |
эвентуа́льнай эвентуа́льнаю |
эвентуа́льным |
эвентуа́льнымі |
| М. |
эвентуа́льным |
эвентуа́льнай |
эвентуа́льным |
эвентуа́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Эверэ́ст
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Эверэ́ст |
| Р. |
Эверэ́ста |
| Д. |
Эверэ́сту |
| В. |
Эверэ́ст |
| Т. |
Эверэ́стам |
| М. |
Эверэ́сце |
эві́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эві́кцыя |
| Р. |
эві́кцыі |
| Д. |
эві́кцыі |
| В. |
эві́кцыю |
| Т. |
эві́кцыяй эві́кцыяю |
| М. |
эві́кцыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
эгаі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эгаі́зм |
| Р. |
эгаі́зму |
| Д. |
эгаі́зму |
| В. |
эгаі́зм |
| Т. |
эгаі́змам |
| М. |
эгаі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эгаі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эгаі́ст |
эгаі́сты |
| Р. |
эгаі́ста |
эгаі́стаў |
| Д. |
эгаі́сту |
эгаі́стам |
| В. |
эгаі́ста |
эгаі́стаў |
| Т. |
эгаі́стам |
эгаі́стамі |
| М. |
эгаі́сце |
эгаі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эгаі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эгаі́стка |
эгаі́сткі |
| Р. |
эгаі́сткі |
эгаі́стак |
| Д. |
эгаі́стцы |
эгаі́сткам |
| В. |
эгаі́стку |
эгаі́стак |
| Т. |
эгаі́сткай эгаі́сткаю |
эгаі́сткамі |
| М. |
эгаі́стцы |
эгаі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.