Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шы́ранне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шы́ранне
Р. шы́рання
Д. шы́ранню
В. шы́ранне
Т. шы́раннем
М. шы́ранні

Крыніцы: piskunou2012.

шырата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шырата́ шыро́ты
Р. шыраты́ шыро́т
Д. шыраце́ шыро́там
В. шырату́ шыро́ты
Т. шырато́й
шырато́ю
шыро́тамі
М. шыраце́ шыро́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шырачэ́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шырачэ́зны шырачэ́зная шырачэ́знае шырачэ́зныя
Р. шырачэ́знага шырачэ́знай
шырачэ́знае
шырачэ́знага шырачэ́зных
Д. шырачэ́знаму шырачэ́знай шырачэ́знаму шырачэ́зным
В. шырачэ́зны (неадуш.)
шырачэ́знага (адуш.)
шырачэ́зную шырачэ́знае шырачэ́зныя (неадуш.)
шырачэ́зных (адуш.)
Т. шырачэ́зным шырачэ́знай
шырачэ́знаю
шырачэ́зным шырачэ́знымі
М. шырачэ́зным шырачэ́знай шырачэ́зным шырачэ́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шырачэ́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
шырачэ́нна - -

шырачэ́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шырачэ́нны шырачэ́нная шырачэ́ннае шырачэ́нныя
Р. шырачэ́ннага шырачэ́ннай
шырачэ́ннае
шырачэ́ннага шырачэ́нных
Д. шырачэ́ннаму шырачэ́ннай шырачэ́ннаму шырачэ́нным
В. шырачэ́нны (неадуш.)
шырачэ́ннага (адуш.)
шырачэ́нную шырачэ́ннае шырачэ́нныя (неадуш.)
шырачэ́нных (адуш.)
Т. шырачэ́нным шырачэ́ннай
шырачэ́ннаю
шырачэ́нным шырачэ́ннымі
М. шырачэ́нным шырачэ́ннай шырачэ́нным шырачэ́нных

Крыніцы: piskunou2012.

шырачэ́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. шырачэ́е шырачэ́юць
Прошлы час
м. шырачэ́ў шырачэ́лі
ж. шырачэ́ла
н. шырачэ́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

шы́ркаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шы́ркаўскі шы́ркаўская шы́ркаўскае шы́ркаўскія
Р. шы́ркаўскага шы́ркаўскай
шы́ркаўскае
шы́ркаўскага шы́ркаўскіх
Д. шы́ркаўскаму шы́ркаўскай шы́ркаўскаму шы́ркаўскім
В. шы́ркаўскі (неадуш.)
шы́ркаўскага (адуш.)
шы́ркаўскую шы́ркаўскае шы́ркаўскія (неадуш.)
шы́ркаўскіх (адуш.)
Т. шы́ркаўскім шы́ркаўскай
шы́ркаўскаю
шы́ркаўскім шы́ркаўскімі
М. шы́ркаўскім шы́ркаўскай шы́ркаўскім шы́ркаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Шы́ркаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Шы́ркаўшчына
Р. Шы́ркаўшчыны
Д. Шы́ркаўшчыне
В. Шы́ркаўшчыну
Т. Шы́ркаўшчынай
Шы́ркаўшчынаю
М. Шы́ркаўшчыне

шы́ркаць

‘утвараць слабыя шыпячыя гукі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шы́ркаю шы́ркаем
2-я ас. шы́ркаеш шы́ркаеце
3-я ас. шы́ркае шы́ркаюць
Прошлы час
м. шы́ркаў шы́ркалі
ж. шы́ркала
н. шы́ркала
Загадны лад
2-я ас. шы́ркай шы́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шы́ркаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Шы́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шы́ркі
Р. Шы́рак
Шы́ркаў
Д. Шы́ркам
В. Шы́ркі
Т. Шы́ркамі
М. Шы́рках