Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

шыпшы́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. шыпшы́ннік
Р. шыпшы́нніку
Д. шыпшы́нніку
В. шыпшы́ннік
Т. шыпшы́ннікам
М. шыпшы́нніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Шыпы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шыпы́
Р. Шыпо́ў
Д. Шыпа́м
В. Шыпы́
Т. Шыпа́мі
М. Шыпа́х

Шыпя́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шыпя́гі
Р. Шыпя́гаў
Шыпя́г
Д. Шыпя́гам
В. Шыпя́гі
Т. Шыпя́гамі
М. Шыпя́гах

Шыпя́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шыпя́ны
Р. Шыпя́н
Шыпя́наў
Д. Шыпя́нам
В. Шыпя́ны
Т. Шыпя́намі
М. Шыпя́нах

шыпя́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шыпя́чы шыпя́чая шыпя́чае шыпя́чыя
Р. шыпя́чага шыпя́чай
шыпя́чае		 шыпя́чага шыпя́чых
Д. шыпя́чаму шыпя́чай шыпя́чаму шыпя́чым
В. шыпя́чы (неадуш.)
шыпя́чага (адуш.)		 шыпя́чую шыпя́чае шыпя́чыя (неадуш.)
шыпя́чых (адуш.)
Т. шыпя́чым шыпя́чай
шыпя́чаю		 шыпя́чым шыпя́чымі
М. шыпя́чым шыпя́чай шыпя́чым шыпя́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шыпя́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шыпя́чы шыпя́чая шыпя́чае шыпя́чыя
Р. шыпя́чага шыпя́чай
шыпя́чае		 шыпя́чага шыпя́чых
Д. шыпя́чаму шыпя́чай шыпя́чаму шыпя́чым
В. шыпя́чы (неадуш.)
шыпя́чага (адуш.)		 шыпя́чую шыпя́чае шыпя́чыя (неадуш.)
шыпя́чых (адуш.)
Т. шыпя́чым шыпя́чай
шыпя́чаю		 шыпя́чым шыпя́чымі
М. шыпя́чым шыпя́чай шыпя́чым шыпя́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шы́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. шы́р
Р. шы́ры
Д. шы́ры
В. шы́р
Т. шы́р’ю
М. шы́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шы́рака

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
шы́рака шырэ́й
шы́рай
шырачэ́й		 найшырэ́й
найшырачэ́й

Іншыя варыянты: шыро́ка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

шыракава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
шыракава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

шыракава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шыракава́ты шыракава́тая шыракава́тае шыракава́тыя
Р. шыракава́тага шыракава́тай
шыракава́тае		 шыракава́тага шыракава́тых
Д. шыракава́таму шыракава́тай шыракава́таму шыракава́тым
В. шыракава́ты (неадуш.)
шыракава́тага (адуш.)		 шыракава́тую шыракава́тае шыракава́тыя (неадуш.)
шыракава́тых (адуш.)
Т. шыракава́тым шыракава́тай
шыракава́таю		 шыракава́тым шыракава́тымі
М. шыракава́тым шыракава́тай шыракава́тым шыракава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.