прыні́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыні́заны |
прыні́заная |
прыні́занае |
прыні́заныя |
| Р. |
прыні́занага |
прыні́занай прыні́занае |
прыні́занага |
прыні́заных |
| Д. |
прыні́занаму |
прыні́занай |
прыні́занаму |
прыні́заным |
| В. |
прыні́заны (неадуш.) прыні́занага (адуш.) |
прыні́заную |
прыні́занае |
прыні́заныя (неадуш.) прыні́заных (адуш.) |
| Т. |
прыні́заным |
прыні́занай прыні́занаю |
прыні́заным |
прыні́занымі |
| М. |
прыні́заным |
прыні́занай |
прыні́заным |
прыні́заных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыні́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыні́званне |
| Р. |
прыні́звання |
| Д. |
прыні́званню |
| В. |
прыні́званне |
| Т. |
прыні́званнем |
| М. |
прыні́званні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыні́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыні́зваецца |
прыні́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыні́зваўся |
прыні́зваліся |
| ж. |
прыні́звалася |
| н. |
прыні́звалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыні́зваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыні́зістасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыні́зістасць |
| Р. |
прыні́зістасці |
| Д. |
прыні́зістасці |
| В. |
прыні́зістасць |
| Т. |
прыні́зістасцю |
| М. |
прыні́зістасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыні́зіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыні́жуся |
прыні́зімся |
| 2-я ас. |
прыні́зішся |
прыні́зіцеся |
| 3-я ас. |
прыні́зіцца |
прыні́зяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыні́зіўся |
прыні́зіліся |
| ж. |
прыні́зілася |
| н. |
прыні́зілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыні́зься |
прыні́зьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыні́зіўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыні́зіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыні́жу |
прыні́зім |
| 2-я ас. |
прыні́зіш |
прыні́зіце |
| 3-я ас. |
прыні́зіць |
прыні́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыні́зіў |
прыні́зілі |
| ж. |
прыні́зіла |
| н. |
прыні́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыні́зь |
прыні́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыні́зіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыніка́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыніка́ю |
прыніка́ем |
| 2-я ас. |
прыніка́еш |
прыніка́еце |
| 3-я ас. |
прыніка́е |
прыніка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыніка́ў |
прыніка́лі |
| ж. |
прыніка́ла |
| н. |
прыніка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыніка́й |
прыніка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыніка́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.