манта́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
манта́жны |
манта́жная |
манта́жнае |
манта́жныя |
| Р. |
манта́жнага |
манта́жнай манта́жнае |
манта́жнага |
манта́жных |
| Д. |
манта́жнаму |
манта́жнай |
манта́жнаму |
манта́жным |
| В. |
манта́жны (неадуш.) манта́жнага (адуш.) |
манта́жную |
манта́жнае |
манта́жныя (неадуш.) манта́жных (адуш.) |
| Т. |
манта́жным |
манта́жнай манта́жнаю |
манта́жным |
манта́жнымі |
| М. |
манта́жным |
манта́жнай |
манта́жным |
манта́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мантажо́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантажо́р |
мантажо́ры |
| Р. |
мантажо́ра |
мантажо́раў |
| Д. |
мантажо́ру |
мантажо́рам |
| В. |
мантажо́ра |
мантажо́раў |
| Т. |
мантажо́рам |
мантажо́рамі |
| М. |
мантажо́ру |
мантажо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мантажы́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантажы́ст |
мантажы́сты |
| Р. |
мантажы́ста |
мантажы́стаў |
| Д. |
мантажы́сту |
мантажы́стам |
| В. |
мантажы́ста |
мантажы́стаў |
| Т. |
мантажы́стам |
мантажы́стамі |
| М. |
мантажы́сце |
мантажы́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мантажы́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантажы́стка |
мантажы́сткі |
| Р. |
мантажы́сткі |
мантажы́стак |
| Д. |
мантажы́стцы |
мантажы́сткам |
| В. |
мантажы́стку |
мантажы́стак |
| Т. |
мантажы́сткай мантажы́сткаю |
мантажы́сткамі |
| М. |
мантажы́стцы |
мантажы́стках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мантані́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мантані́зм |
| Р. |
мантані́зму |
| Д. |
мантані́зму |
| В. |
мантані́зм |
| Т. |
мантані́змам |
| М. |
мантані́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
мантані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантані́ст |
мантані́сты |
| Р. |
мантані́ста |
мантані́стаў |
| Д. |
мантані́сту |
мантані́стам |
| В. |
мантані́ста |
мантані́стаў |
| Т. |
мантані́стам |
мантані́стамі |
| М. |
мантані́сце |
мантані́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
мантанья́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантанья́р |
мантанья́ры |
| Р. |
мантанья́ра |
мантанья́раў |
| Д. |
мантанья́ру |
мантанья́рам |
| В. |
мантанья́ра |
мантанья́раў |
| Т. |
мантанья́рам |
мантанья́рамі |
| М. |
мантанья́ру |
мантанья́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
манта́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
манта́цкі |
манта́цкая |
манта́цкае |
манта́цкія |
| Р. |
манта́цкага |
манта́цкай манта́цкае |
манта́цкага |
манта́цкіх |
| Д. |
манта́цкаму |
манта́цкай |
манта́цкаму |
манта́цкім |
| В. |
манта́цкі (неадуш.) манта́цкага (адуш.) |
манта́цкую |
манта́цкае |
манта́цкія (неадуш.) манта́цкіх (адуш.) |
| Т. |
манта́цкім |
манта́цкай манта́цкаю |
манта́цкім |
манта́цкімі |
| М. |
манта́цкім |
манта́цкай |
манта́цкім |
манта́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.