Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шчу́плы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчу́плы шчу́плая шчу́плае шчу́плыя
Р. шчу́плага шчу́плай
шчу́плае
шчу́плага шчу́плых
Д. шчу́пламу шчу́плай шчу́пламу шчу́плым
В. шчу́плы (неадуш.)
шчу́плага (адуш.)
шчу́плую шчу́плае шчу́плыя (неадуш.)
шчу́плых (адуш.)
Т. шчу́плым шчу́плай
шчу́плаю
шчу́плым шчу́плымі
М. шчу́плым шчу́плай шчу́плым шчу́плых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шчупляну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шчупляну́ся шчуплянё́мся
2-я ас. шчупляне́шся шчупленяце́ся
3-я ас. шчупляне́цца шчупляну́цца
Прошлы час
м. шчупляну́ўся шчупляну́ліся
ж. шчупляну́лася
н. шчупляну́лася
Загадны лад
2-я ас. шчупляні́ся шчупляні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час шчупляну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

шчупяну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шчупяну́ся шчупянё́мся
2-я ас. шчупяне́шся шчупеняце́ся
3-я ас. шчупяне́цца шчупяну́цца
Прошлы час
м. шчупяну́ўся шчупяну́ліся
ж. шчупяну́лася
н. шчупяну́лася
Загадны лад
2-я ас. шчупяні́ся шчупяні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час шчупяну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

шчу́р

‘пацук; птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шчу́р шчуры́
Р. шчура́ шчуро́ў
Д. шчуру́ шчура́м
В. шчура́ шчуро́ў
Т. шчуро́м шчура́мі
М. шчуры́ шчура́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

шчу́р

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шчу́р шчуры́
Р. шчура́ шчуро́ў
Д. шчуру́ шчура́м
В. шчура́ шчуро́ў
Т. шчуро́м шчура́мі
М. шчуры́ шчура́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

шчу́р

‘продак’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шчу́р шчу́ры
Р. шчу́ра шчу́раў
Д. шчу́ру шчу́рам
В. шчу́ра шчу́раў
Т. шчу́рам шчу́рамі
М. шчу́ру шчу́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

шчу́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчу́равы шчу́равая шчу́равае шчу́равыя
Р. шчу́равага шчу́равай
шчу́равае
шчу́равага шчу́равых
Д. шчу́раваму шчу́равай шчу́раваму шчу́равым
В. шчу́равы (неадуш.)
шчу́равага (адуш.)
шчу́равую шчу́равае шчу́равыя (неадуш.)
шчу́равых (адуш.)
Т. шчу́равым шчу́равай
шчу́раваю
шчу́равым шчу́равымі
М. шчу́равым шчу́равай шчу́равым шчу́равых

Крыніцы: piskunou2012.

Шчуркі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шчуркі́
Р. Шчурко́ў
Д. Шчурка́м
В. Шчуркі́
Т. Шчурка́мі
М. Шчурка́х

Шчу́чын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Шчу́чын
Р. Шчу́чына
Д. Шчу́чыну
В. Шчу́чын
Т. Шчу́чынам
М. Шчу́чыне

Шчу́чына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Шчу́чына
Р. Шчу́чына
Д. Шчу́чыну
В. Шчу́чына
Т. Шчу́чынам
М. Шчу́чыне