шчу́плы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шчу́плы |
шчу́плая |
шчу́плае |
шчу́плыя |
| Р. |
шчу́плага |
шчу́плай шчу́плае |
шчу́плага |
шчу́плых |
| Д. |
шчу́пламу |
шчу́плай |
шчу́пламу |
шчу́плым |
| В. |
шчу́плы (неадуш.) шчу́плага (адуш.) |
шчу́плую |
шчу́плае |
шчу́плыя (неадуш.) шчу́плых (адуш.) |
| Т. |
шчу́плым |
шчу́плай шчу́плаю |
шчу́плым |
шчу́плымі |
| М. |
шчу́плым |
шчу́плай |
шчу́плым |
шчу́плых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шчупляну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шчупляну́ся |
шчуплянё́мся |
| 2-я ас. |
шчупляне́шся |
шчупленяце́ся |
| 3-я ас. |
шчупляне́цца |
шчупляну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
шчупляну́ўся |
шчупляну́ліся |
| ж. |
шчупляну́лася |
| н. |
шчупляну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шчупляні́ся |
шчупляні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шчупляну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шчупяну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шчупяну́ся |
шчупянё́мся |
| 2-я ас. |
шчупяне́шся |
шчупеняце́ся |
| 3-я ас. |
шчупяне́цца |
шчупяну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
шчупяну́ўся |
шчупяну́ліся |
| ж. |
шчупяну́лася |
| н. |
шчупяну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шчупяні́ся |
шчупяні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шчупяну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шчу́р
‘пацук; птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шчу́р |
шчуры́ |
| Р. |
шчура́ |
шчуро́ў |
| Д. |
шчуру́ |
шчура́м |
| В. |
шчура́ |
шчуро́ў |
| Т. |
шчуро́м |
шчура́мі |
| М. |
шчуры́ |
шчура́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
шчу́р
‘птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шчу́р |
шчуры́ |
| Р. |
шчура́ |
шчуро́ў |
| Д. |
шчуру́ |
шчура́м |
| В. |
шчура́ |
шчуро́ў |
| Т. |
шчуро́м |
шчура́мі |
| М. |
шчуры́ |
шчура́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
шчу́р
‘продак’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шчу́р |
шчу́ры |
| Р. |
шчу́ра |
шчу́раў |
| Д. |
шчу́ру |
шчу́рам |
| В. |
шчу́ра |
шчу́раў |
| Т. |
шчу́рам |
шчу́рамі |
| М. |
шчу́ру |
шчу́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Шчуркі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шчуркі́ |
| Р. |
Шчурко́ў |
| Д. |
Шчурка́м |
| В. |
Шчуркі́ |
| Т. |
Шчурка́мі |
| М. |
Шчурка́х |
Шчу́чын
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Шчу́чын |
| Р. |
Шчу́чына |
| Д. |
Шчу́чыну |
| В. |
Шчу́чын |
| Т. |
Шчу́чынам |
| М. |
Шчу́чыне |
Шчу́чына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Шчу́чына |
| Р. |
Шчу́чына |
| Д. |
Шчу́чыну |
| В. |
Шчу́чына |
| Т. |
Шчу́чынам |
| М. |
Шчу́чыне |