Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

штурхну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. штурхну́ штурхнё́м
2-я ас. штурхне́ш штурхняце́
3-я ас. штурхне́ штурхну́ць
Прошлы час
м. штурхну́ў штурхну́лі
ж. штурхну́ла
н. штурхну́ла
Загадны лад
2-я ас. штурхні́ штурхні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час штурхну́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

штуршка́мі

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
штуршка́мі - -

Крыніцы: piskunou2012.

штуршко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. штуршко́вы штуршко́вая штуршко́вае штуршко́выя
Р. штуршко́вага штуршко́вай
штуршко́вае
штуршко́вага штуршко́вых
Д. штуршко́ваму штуршко́вай штуршко́ваму штуршко́вым
В. штуршко́вы (неадуш.)
штуршко́вага (адуш.)
штуршко́вую штуршко́вае штуршко́выя (неадуш.)
штуршко́вых (адуш.)
Т. штуршко́вым штуршко́вай
штуршко́ваю
штуршко́вым штуршко́вымі
М. штуршко́вым штуршко́вай штуршко́вым штуршко́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

штуршо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. штуршо́к штуршкі́
Р. штуршка́ штуршко́ў
Д. штуршку штуршка́м
В. штуршо́к штуршкі́
Т. штуршко́м штуршка́мі
М. штуршку штуршка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Шту́тгарт

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Шту́тгарт
Р. Шту́тгарта
Д. Шту́тгарту
В. Шту́тгарт
Т. Шту́тгартам
М. Шту́тгарце

шту́тгарцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шту́тгарцкі шту́тгарцкая шту́тгарцкае шту́тгарцкія
Р. шту́тгарцкага шту́тгарцкай
шту́тгарцкае
шту́тгарцкага шту́тгарцкіх
Д. шту́тгарцкаму шту́тгарцкай шту́тгарцкаму шту́тгарцкім
В. шту́тгарцкі (неадуш.)
шту́тгарцкага (адуш.)
шту́тгарцкую шту́тгарцкае шту́тгарцкія (неадуш.)
шту́тгарцкіх (адуш.)
Т. шту́тгарцкім шту́тгарцкай
шту́тгарцкаю
шту́тгарцкім шту́тгарцкімі
М. шту́тгарцкім шту́тгарцкай шту́тгарцкім шту́тгарцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

шту́ф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шту́ф шту́фы
Р. шту́фа шту́фаў
Д. шту́фу шту́фам
В. шту́ф шту́фы
Т. шту́фам шту́фамі
М. шту́фе шту́фах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

шту́цар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шту́цар шту́цары
Р. шту́цара шту́цараў
Д. шту́цару шту́царам
В. шту́цар шту́цары
Т. шту́царам шту́царамі
М. шту́цары шту́царах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

шту́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шту́чка шту́чкі
Р. шту́чкі шту́чак
Д. шту́чцы шту́чкам
В. шту́чку шту́чкі
Т. шту́чкай
шту́чкаю
шту́чкамі
М. шту́чцы шту́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шту́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
шту́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.