шпунто́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шпунто́ваны |
шпунто́ваная |
шпунто́ванае |
шпунто́ваныя |
| Р. |
шпунто́ванага |
шпунто́ванай |
шпунто́ванага |
шпунто́ваных |
| Д. |
шпунто́ванаму |
шпунто́ванай |
шпунто́ванаму |
шпунто́ваным |
| В. |
шпунто́ваны |
шпунто́ваную |
шпунто́ванае |
шпунто́ваныя шпунто́ваных |
| Т. |
шпунто́ваным |
шпунто́ванай шпунто́ванаю |
шпунто́ваным |
шпунто́ванымі |
| М. |
шпунто́ваным |
шпунто́ванай |
шпунто́ваным |
шпунто́ваных |
Кароткая форма: шпунто́вана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
шпунто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шпунто́ўка |
| Р. |
шпунто́ўкі |
| Д. |
шпунто́ўцы |
| В. |
шпунто́ўку |
| Т. |
шпунто́ўкай шпунто́ўкаю |
| М. |
шпунто́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шпунто́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпунто́ўнік |
шпунто́ўнікі |
| Р. |
шпунто́ўніка |
шпунто́ўнікаў |
| Д. |
шпунто́ўніку |
шпунто́ўнікам |
| В. |
шпунто́ўнік |
шпунто́ўнікі |
| Т. |
шпунто́ўнікам |
шпунто́ўнікамі |
| М. |
шпунто́ўніку |
шпунто́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпунто́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпунто́ўшчык |
шпунто́ўшчыкі |
| Р. |
шпунто́ўшчыка |
шпунто́ўшчыкаў |
| Д. |
шпунто́ўшчыку |
шпунто́ўшчыкам |
| В. |
шпунто́ўшчыка |
шпунто́ўшчыкаў |
| Т. |
шпунто́ўшчыкам |
шпунто́ўшчыкамі |
| М. |
шпунто́ўшчыку |
шпунто́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпунто́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпунто́ўшчыца |
шпунто́ўшчыцы |
| Р. |
шпунто́ўшчыцы |
шпунто́ўшчыц |
| Д. |
шпунто́ўшчыцы |
шпунто́ўшчыцам |
| В. |
шпунто́ўшчыцу |
шпунто́ўшчыц |
| Т. |
шпунто́ўшчыцай шпунто́ўшчыцаю |
шпунто́ўшчыцамі |
| М. |
шпунто́ўшчыцы |
шпунто́ўшчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпунту́бель
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпунту́бель |
шпунту́белі |
| Р. |
шпунту́беля |
шпунту́беляў |
| Д. |
шпунту́белю |
шпунту́белям |
| В. |
шпунту́бель |
шпунту́белі |
| Т. |
шпунту́белем |
шпунту́белямі |
| М. |
шпунту́белі |
шпунту́белях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шпу́нцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпу́нцік |
шпу́нцікі |
| Р. |
шпу́нціка |
шпу́нцікаў |
| Д. |
шпу́нціку |
шпу́нцікам |
| В. |
шпу́нцік |
шпу́нцікі |
| Т. |
шпу́нцікам |
шпу́нцікамі |
| М. |
шпу́нціку |
шпу́нціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпу́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпу́р |
шпу́ры |
| Р. |
шпу́ра |
шпу́раў |
| Д. |
шпу́ру |
шпу́рам |
| В. |
шпу́р |
шпу́ры |
| Т. |
шпу́рам |
шпу́рамі |
| М. |
шпу́ры |
шпу́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шпуравы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шпуравы́ |
шпурава́я |
шпураво́е |
шпуравы́я |
| Р. |
шпураво́га |
шпураво́й шпураво́е |
шпураво́га |
шпуравы́х |
| Д. |
шпураво́му |
шпураво́й |
шпураво́му |
шпуравы́м |
| В. |
шпуравы́ (неадуш.) шпураво́га (адуш.) |
шпураву́ю |
шпураво́е |
шпуравы́я (неадуш.) шпуравы́х (адуш.) |
| Т. |
шпуравы́м |
шпураво́й шпураво́ю |
шпуравы́м |
шпуравы́мі |
| М. |
шпуравы́м |
шпураво́й |
шпуравы́м |
шпуравы́х |
Іншыя варыянты:
шпу́равы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
шпу́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шпу́равы |
шпу́равая |
шпу́равае |
шпу́равыя |
| Р. |
шпу́равага |
шпу́равай шпу́равае |
шпу́равага |
шпу́равых |
| Д. |
шпу́раваму |
шпу́равай |
шпу́раваму |
шпу́равым |
| В. |
шпу́равы (неадуш.) |
шпу́равую |
шпу́равае |
шпу́равыя (неадуш.) |
| Т. |
шпу́равым |
шпу́равай шпу́раваю |
шпу́равым |
шпу́равымі |
| М. |
шпу́равым |
шпу́равай |
шпу́равым |
шпу́равых |
Іншыя варыянты:
шпуравы́.
Крыніцы:
sbm2012,
tsbm1984.