Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шпалапрапітны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шпалапрапітны́ шпалапрапітна́я шпалапрапітно́е шпалапрапітны́я
Р. шпалапрапітно́га шпалапрапітно́й
шпалапрапітно́е
шпалапрапітно́га шпалапрапітны́х
Д. шпалапрапітно́му шпалапрапітно́й шпалапрапітно́му шпалапрапітны́м
В. шпалапрапітны́ (неадуш.) шпалапрапітну́ю шпалапрапітно́е шпалапрапітны́я (неадуш.)
Т. шпалапрапітны́м шпалапрапітно́й
шпалапрапітно́ю
шпалапрапітны́м шпалапрапітны́мі
М. шпалапрапітны́м шпалапрапітно́й шпалапрапітны́м шпалапрапітны́х

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsbm1984.

шпаларэ́зка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шпаларэ́зка шпаларэ́зкі
Р. шпаларэ́зкі шпаларэ́зак
Д. шпаларэ́зцы шпаларэ́зкам
В. шпаларэ́зку шпаларэ́зкі
Т. шпаларэ́зкай
шпаларэ́зкаю
шпаларэ́зкамі
М. шпаларэ́зцы шпаларэ́зках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

шпаларэ́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шпаларэ́зны шпаларэ́зная шпаларэ́знае шпаларэ́зныя
Р. шпаларэ́знага шпаларэ́знай
шпаларэ́знае
шпаларэ́знага шпаларэ́зных
Д. шпаларэ́знаму шпаларэ́знай шпаларэ́знаму шпаларэ́зным
В. шпаларэ́зны (неадуш.)
шпаларэ́знага (адуш.)
шпаларэ́зную шпаларэ́знае шпаларэ́зныя (неадуш.)
шпаларэ́зных (адуш.)
Т. шпаларэ́зным шпаларэ́знай
шпаларэ́знаю
шпаларэ́зным шпаларэ́знымі
М. шпаларэ́зным шпаларэ́знай шпаларэ́зным шпаларэ́зных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

шпале́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шпале́ра шпале́ры
Р. шпале́ры шпале́р
Д. шпале́ры шпале́рам
В. шпале́ру шпале́ры
Т. шпале́рай
шпале́раю
шпале́рамі
М. шпале́ры шпале́рах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шпале́рнік

‘майстар’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шпале́рнік шпале́рнікі
Р. шпале́рніка шпале́рнікаў
Д. шпале́рніку шпале́рнікам
В. шпале́рніка шпале́рнікаў
Т. шпале́рнікам шпале́рнікамі
М. шпале́рніку шпале́рніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

шпале́рнік

‘рашотка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. шпале́рнік
Р. шпале́рніку
Д. шпале́рніку
В. шпале́рнік
Т. шпале́рнікам
М. шпале́рніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

шпале́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шпале́рны шпале́рная шпале́рнае шпале́рныя
Р. шпале́рнага шпале́рнай
шпале́рнае
шпале́рнага шпале́рных
Д. шпале́рнаму шпале́рнай шпале́рнаму шпале́рным
В. шпале́рны (неадуш.)
шпале́рнага (адуш.)
шпале́рную шпале́рнае шпале́рныя (неадуш.)
шпале́рных (адуш.)
Т. шпале́рным шпале́рнай
шпале́рнаю
шпале́рным шпале́рнымі
М. шпале́рным шпале́рнай шпале́рным шпале́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шпале́ры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. шпале́ры
Р. шпале́р
Д. шпале́рам
В. шпале́ры
Т. шпале́рамі
М. шпале́рах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

шпале́рына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шпале́рына шпале́рыны
Р. шпале́рыны шпале́рын
Д. шпале́рыне шпале́рынам
В. шпале́рыну шпале́рыны
Т. шпале́рынай
шпале́рынаю
шпале́рынамі
М. шпале́рыне шпале́рынах

Крыніцы: piskunou2012.

шпа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шпа́льны шпа́льная шпа́льнае шпа́льныя
Р. шпа́льнага шпа́льнай
шпа́льнае
шпа́льнага шпа́льных
Д. шпа́льнаму шпа́льнай шпа́льнаму шпа́льным
В. шпа́льны (неадуш.)
шпа́льнага (адуш.)
шпа́льную шпа́льнае шпа́льныя (неадуш.)
шпа́льных (адуш.)
Т. шпа́льным шпа́льнай
шпа́льнаю
шпа́льным шпа́льнымі
М. шпа́льным шпа́льнай шпа́льным шпа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.