шархаце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шархаце́нне |
| Р. |
шархаце́ння |
| Д. |
шархаце́нню |
| В. |
шархаце́нне |
| Т. |
шархаце́ннем |
| М. |
шархаце́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шархаце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шархачу́ |
шархаці́м |
| 2-я ас. |
шархаці́ш |
шархаціце́ |
| 3-я ас. |
шархаці́ць |
шархаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шархаце́ў |
шархаце́лі |
| ж. |
шархаце́ла |
| н. |
шархаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шархаці́ |
шархаці́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ша́рхаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ша́рхаю |
ша́рхаем |
| 2-я ас. |
ша́рхаеш |
ша́рхаеце |
| 3-я ас. |
ша́рхае |
ша́рхаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ша́рхаў |
ша́рхалі |
| ж. |
ша́рхала |
| н. |
ша́рхала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ша́рхай |
ша́рхайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ша́рхаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шархе́бель
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шархе́бель |
шархе́белі |
| Р. |
шархе́беля |
шархе́беляў |
| Д. |
шархе́белю |
шархе́белям |
| В. |
шархе́бель |
шархе́белі |
| Т. |
шархе́белем |
шархе́белямі |
| М. |
шархе́белі |
шархе́белях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шархе́бельны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шархе́бельны |
шархе́бельная |
шархе́бельнае |
шархе́бельныя |
| Р. |
шархе́бельнага |
шархе́бельнай шархе́бельнае |
шархе́бельнага |
шархе́бельных |
| Д. |
шархе́бельнаму |
шархе́бельнай |
шархе́бельнаму |
шархе́бельным |
| В. |
шархе́бельны (неадуш.) шархе́бельнага (адуш.) |
шархе́бельную |
шархе́бельнае |
шархе́бельныя (неадуш.) шархе́бельных (адуш.) |
| Т. |
шархе́бельным |
шархе́бельнай шархе́бельнаю |
шархе́бельным |
шархе́бельнымі |
| М. |
шархе́бельным |
шархе́бельнай |
шархе́бельным |
шархе́бельных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
ша́рхнуць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ша́рхну |
ша́рхнем |
| 2-я ас. |
ша́рхнеш |
ша́рхнеце |
| 3-я ас. |
ша́рхне |
ша́рхнуць |
| Прошлы час |
| м. |
ша́рхнуў |
ша́рхнулі |
| ж. |
ша́рхнула |
| н. |
ша́рхнула |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ша́рхнуўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шархо́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шархо́тка |
шархо́ткі |
| Р. |
шархо́ткі |
шархо́так |
| Д. |
шархо́тцы |
шархо́ткам |
| В. |
шархо́тку |
шархо́ткі |
| Т. |
шархо́ткай шархо́ткаю |
шархо́ткамі |
| М. |
шархо́тцы |
шархо́тках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
шархо́ткі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шархо́ткі |
шархо́ткая |
шархо́ткае |
шархо́ткія |
| Р. |
шархо́ткага |
шархо́ткай шархо́ткае |
шархо́ткага |
шархо́ткіх |
| Д. |
шархо́ткаму |
шархо́ткай |
шархо́ткаму |
шархо́ткім |
| В. |
шархо́ткі (неадуш.) шархо́ткага (адуш.) |
шархо́ткую |
шархо́ткае |
шархо́ткія (неадуш.) шархо́ткіх (адуш.) |
| Т. |
шархо́ткім |
шархо́ткай шархо́ткаю |
шархо́ткім |
шархо́ткімі |
| М. |
шархо́ткім |
шархо́ткай |
шархо́ткім |
шархо́ткіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.