шапярну́ць
‘шапнуць, падказаць цішком што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| шапярну́ | шапярнё́м | |
| шапярне́ш | шаперняце́ | |
| шапярне́ | шапярну́ць | |
| Прошлы час | ||
| шапярну́ў | шапярну́лі | |
| шапярну́ла | ||
| шапярну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| шапярні́ | шапярні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| шапярну́ўшы | ||
Крыніцы:
Шапярэ́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Шапярэ́ва | |
| Шапярэ́ва | |
| Шапярэ́ву | |
| Шапярэ́ва | |
| Шапярэ́вам | |
| Шапярэ́ве |
шапята́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| шапята́нне | |
| шапята́ння | |
| шапята́нню | |
| шапята́нне | |
| шапята́ннем | |
| шапята́нні |
Крыніцы:
шапятлі́вы
прыметнік, якасны
| шапятлі́вы | шапятлі́вая | шапятлі́вае | шапятлі́выя | |
| шапятлі́вага | шапятлі́вай шапятлі́вае |
шапятлі́вага | шапятлі́вых | |
| шапятлі́ваму | шапятлі́вай | шапятлі́ваму | шапятлі́вым | |
| шапятлі́вы ( шапятлі́вага ( |
шапятлі́вую | шапятлі́вае | шапятлі́выя ( шапятлі́вых ( |
|
| шапятлі́вым | шапятлі́вай шапятлі́ваю |
шапятлі́вым | шапятлі́вымі | |
| шапятлі́вым | шапятлі́вай | шапятлі́вым | шапятлі́вых | |
Крыніцы:
шапятну́ць
‘аднакратны дзеяслоў да шапятаць - гаварыць ціха, шэптам’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| шапятну́ | шапятнё́м | |
| шапятне́ш | шапетняце́ | |
| шапятне́ | шапятну́ць | |
| Прошлы час | ||
| шапятну́ў | шапятну́лі | |
| шапятну́ла | ||
| шапятну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| шапятні́ | шапятні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| шапятну́ўшы | ||
Крыніцы:
Шапято́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Шапято́ўка | |
| Шапято́ўкі | |
| Шапято́ўцы | |
| Шапято́ўку | |
| Шапято́ўкай Шапято́ўкаю |
|
| Шапято́ўцы |
ша́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ша́р | шары́ | |
| ша́ра | шаро́ў | |
| ша́ру | шара́м | |
| ша́р | шары́ | |
| ша́рам | шара́мі | |
| ша́ры | шара́х |
Крыніцы:
шараба́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| шараба́н | шараба́ны | |
| шараба́на | шараба́наў | |
| шараба́ну | шараба́нам | |
| шараба́н | шараба́ны | |
| шараба́нам | шараба́намі | |
| шараба́не | шараба́нах |
Крыніцы:
шараба́нны
прыметнік, адносны
| шараба́нны | шараба́нная | шараба́ннае | шараба́нныя | |
| шараба́ннага | шараба́ннай шараба́ннае |
шараба́ннага | шараба́нных | |
| шараба́ннаму | шараба́ннай | шараба́ннаму | шараба́нным | |
| шараба́нны ( шараба́ннага ( |
шараба́нную | шараба́ннае | шараба́нныя ( шараба́нных ( |
|
| шараба́нным | шараба́ннай шараба́ннаю |
шараба́нным | шараба́ннымі | |
| шараба́нным | шараба́ннай | шараба́нным | шараба́нных | |
Крыніцы:
Ша́рава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ша́рава | |
| Ша́рава | |
| Ша́раву | |
| Ша́рава | |
| Ша́равам | |
| Ша́раве |