шанава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шану́ю |
шану́ем |
| 2-я ас. |
шану́еш |
шану́еце |
| 3-я ас. |
шану́е |
шану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шанава́ў |
шанава́лі |
| ж. |
шанава́ла |
| н. |
шанава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шану́й |
шану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шану́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шанда́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шанда́л |
шанда́лы |
| Р. |
шанда́ла |
шанда́лаў |
| Д. |
шанда́лу |
шанда́лам |
| В. |
шанда́л |
шанда́лы |
| Т. |
шанда́лам |
шанда́ламі |
| М. |
шанда́ле |
шанда́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шандара́хнуць
‘моцна ўдарыць, стукнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шандара́хну |
шандара́хнем |
| 2-я ас. |
шандара́хнеш |
шандара́хнеце |
| 3-я ас. |
шандара́хне |
шандара́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
шандара́хнуў |
шандара́хнулі |
| ж. |
шандара́хнула |
| н. |
шандара́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шандара́хні |
шандара́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шандара́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шандзялы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шандзялы́ |
| Р. |
Шандзяло́ў |
| Д. |
Шандзяла́м |
| В. |
Шандзялы́ |
| Т. |
Шандзяла́мі |
| М. |
Шандзяла́х |
ша́ндра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ша́ндра |
| Р. |
ша́ндры |
| Д. |
ша́ндры |
| В. |
ша́ндру |
| Т. |
ша́ндрай ша́ндраю |
| М. |
ша́ндры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ша́ндры
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ша́ндры |
| Р. |
Ша́ндраў |
| Д. |
Ша́ндрам |
| В. |
Ша́ндры |
| Т. |
Ша́ндрамі |
| М. |
Ша́ндрах |
ша́нец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ша́нец |
ша́нцы |
| Р. |
ша́нца |
ша́нцаў |
| Д. |
ша́нцу |
ша́нцам |
| В. |
ша́нец |
ша́нцы |
| Т. |
ша́нцам |
ша́нцамі |
| М. |
ша́нцы |
ша́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Шані́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шані́ |
| Р. |
Шанё́ў |
| Д. |
Шаня́м |
| В. |
Шані́ |
| Т. |
Шаня́мі |
| М. |
Шаня́х |
ша́нкер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ша́нкер |
| Р. |
ша́нкеру |
| Д. |
ша́нкеру |
| В. |
ша́нкер |
| Т. |
ша́нкерам |
| М. |
ша́нкеры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ша́нкерны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ша́нкерны |
ша́нкерная |
ша́нкернае |
ша́нкерныя |
| Р. |
ша́нкернага |
ша́нкернай ша́нкернае |
ша́нкернага |
ша́нкерных |
| Д. |
ша́нкернаму |
ша́нкернай |
ша́нкернаму |
ша́нкерным |
| В. |
ша́нкерны (неадуш.) ша́нкернага (адуш.) |
ша́нкерную |
ша́нкернае |
ша́нкерныя (неадуш.) ша́нкерных (адуш.) |
| Т. |
ша́нкерным |
ша́нкернай ша́нкернаю |
ша́нкерным |
ша́нкернымі |
| М. |
ша́нкерным |
ша́нкернай |
ша́нкерным |
ша́нкерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.