шалабо́ніць
‘паводзіць сябе бяздумна, неразумна’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шалабо́ню |
шалабо́нім |
| 2-я ас. |
шалабо́ніш |
шалабо́ніце |
| 3-я ас. |
шалабо́ніць |
шалабо́няць |
| Прошлы час |
| м. |
шалабо́ніў |
шалабо́нілі |
| ж. |
шалабо́ніла |
| н. |
шалабо́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шалабо́нь |
шалабо́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шалабо́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шалабро́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шалабро́дства |
| Р. |
шалабро́дства |
| Д. |
шалабро́дству |
| В. |
шалабро́дства |
| Т. |
шалабро́дствам |
| М. |
шалабро́дстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шалаві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шалаві́чы |
| Р. |
Шалаві́ч Шалаві́чаў |
| Д. |
Шалаві́чам |
| В. |
Шалаві́чы |
| Т. |
Шалаві́чамі |
| М. |
Шалаві́чах |
шалага́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шалага́н |
шалага́ны |
| Р. |
шалага́на |
шалага́наў |
| Д. |
шалага́ну |
шалага́нам |
| В. |
шалага́на |
шалага́наў |
| Т. |
шалага́нам |
шалага́намі |
| М. |
шалага́не |
шалага́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шалага́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шалага́нка |
шалага́нкі |
| Р. |
шалага́нкі |
шалага́нак |
| Д. |
шалага́нцы |
шалага́нкам |
| В. |
шалага́нку |
шалага́нак |
| Т. |
шалага́нкай шалага́нкаю |
шалага́нкамі |
| М. |
шалага́нцы |
шалага́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шалага́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шалага́нства |
| Р. |
шалага́нства |
| Д. |
шалага́нству |
| В. |
шалага́нства |
| Т. |
шалага́нствам |
| М. |
шалага́нстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
шалага́нчык
‘свавольнік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шалага́нчык |
шалага́нчыкі |
| Р. |
шалага́нчыка |
шалага́нчыкаў |
| Д. |
шалага́нчыку |
шалага́нчыкам |
| В. |
шалага́нчыка |
шалага́нчыкаў |
| Т. |
шалага́нчыкам |
шалага́нчыкамі |
| М. |
шалага́нчыку |
шалага́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шалагі́ры
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шалагі́ры |
| Р. |
Шалагі́р Шалагі́раў |
| Д. |
Шалагі́рам |
| В. |
Шалагі́ры |
| Т. |
Шалагі́рамі |
| М. |
Шалагі́рах |
шалаго́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шалаго́н |
шалаго́ны |
| Р. |
шалаго́на |
шалаго́наў |
| Д. |
шалаго́ну |
шалаго́нам |
| В. |
шалаго́на |
шалаго́наў |
| Т. |
шалаго́нам |
шалаго́намі |
| М. |
шалаго́не |
шалаго́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шаладо́наўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Шаладо́наўка |
| Р. |
Шаладо́наўкі |
| Д. |
Шаладо́наўцы |
| В. |
Шаладо́наўку |
| Т. |
Шаладо́наўкай Шаладо́наўкаю |
| М. |
Шаладо́наўцы |