чу́каць
‘падскокваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чу́каю |
чу́каем |
| 2-я ас. |
чу́каеш |
чу́каеце |
| 3-я ас. |
чу́кае |
чу́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
чу́каў |
чу́калі |
| ж. |
чу́кала |
| н. |
чу́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чу́кай |
чу́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
чу́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
чу́кнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чу́кнуся |
чу́кнемся |
| 2-я ас. |
чу́кнешся |
чу́кнецеся |
| 3-я ас. |
чу́кнецца |
чу́кнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
чу́кнуўся |
чу́кнуліся |
| ж. |
чу́кнулася |
| н. |
чу́кнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чу́кніся |
чу́кніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
чу́кнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Чуко́тка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Чуко́тка |
| Р. |
Чуко́ткі |
| Д. |
Чуко́тцы |
| В. |
Чуко́тку |
| Т. |
Чуко́ткай Чуко́ткаю |
| М. |
Чуко́тцы |
чуко́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чуко́цкі |
чуко́цкая |
чуко́цкае |
чуко́цкія |
| Р. |
чуко́цкага |
чуко́цкай чуко́цкае |
чуко́цкага |
чуко́цкіх |
| Д. |
чуко́цкаму |
чуко́цкай |
чуко́цкаму |
чуко́цкім |
| В. |
чуко́цкі (неадуш.) чуко́цкага (адуш.) |
чуко́цкую |
чуко́цкае |
чуко́цкія (неадуш.) чуко́цкіх (адуш.) |
| Т. |
чуко́цкім |
чуко́цкай чуко́цкаю |
чуко́цкім |
чуко́цкімі |
| М. |
чуко́цкім |
чуко́цкай |
чуко́цкім |
чуко́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
чу́кча
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чу́кча |
чу́кчы |
| Р. |
чу́кчы |
чу́кчаў |
| Д. |
чу́кчы |
чу́кчам |
| В. |
чу́кчу |
чу́кчаў |
| Т. |
чу́кчай чу́кчаю |
чу́кчамі |
| М. |
чу́кчы |
чу́кчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
чу́кча
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чу́кча |
чу́кчы |
| Р. |
чу́кчы |
чу́кчаў |
| Д. |
чу́кчу |
чу́кчам |
| В. |
чу́кчу |
чу́кчаў |
| Т. |
чу́кчам |
чу́кчамі |
| М. |
чу́кчу |
чу́кчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
чукча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чукча́нка |
чукча́нкі |
| Р. |
чукча́нкі |
чукча́нак |
| Д. |
чукча́нцы |
чукча́нкам |
| В. |
чукча́нку |
чукча́нак |
| Т. |
чукча́нкай чукча́нкаю |
чукча́нкамі |
| М. |
чукча́нцы |
чукча́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.