флюі́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
флюі́дны |
флюі́дная |
флюі́днае |
флюі́дныя |
| Р. |
флюі́днага |
флюі́днай флюі́днае |
флюі́днага |
флюі́дных |
| Д. |
флюі́днаму |
флюі́днай |
флюі́днаму |
флюі́дным |
| В. |
флюі́дны (неадуш.) флюі́днага (адуш.) |
флюі́дную |
флюі́днае |
флюі́дныя (неадуш.) флюі́дных (адуш.) |
| Т. |
флюі́дным |
флюі́днай флюі́днаю |
флюі́дным |
флюі́днымі |
| М. |
флюі́дным |
флюі́днай |
флюі́дным |
флюі́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
флюксме́тр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
флюксме́тр |
флюксме́тры |
| Р. |
флюксме́тра |
флюксме́траў |
| Д. |
флюксме́тру |
флюксме́трам |
| В. |
флюксме́тр |
флюксме́тры |
| Т. |
флюксме́трам |
флюксме́трамі |
| М. |
флюксме́тры |
флюксме́трах |
Крыніцы:
piskunou2012.
флюктуа́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
флюктуа́цыя |
| Р. |
флюктуа́цыі |
| Д. |
флюктуа́цыі |
| В. |
флюктуа́цыю |
| Т. |
флюктуа́цыяй флюктуа́цыяю |
| М. |
флюктуа́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
флюктуі́раваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
флюктуі́руе |
флюктуі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
флюктуі́раваў |
флюктуі́равалі |
| ж. |
флюктуі́равала |
| н. |
флюктуі́равала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
флюктуі́руючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
флюктуі́руючы |
флюктуі́руючая |
флюктуі́руючае |
флюктуі́руючыя |
| Р. |
флюктуі́руючага |
флюктуі́руючай флюктуі́руючае |
флюктуі́руючага |
флюктуі́руючых |
| Д. |
флюктуі́руючаму |
флюктуі́руючай |
флюктуі́руючаму |
флюктуі́руючым |
| В. |
флюктуі́руючы флюктуі́руючага |
флюктуі́руючую |
флюктуі́руючае |
флюктуі́руючыя |
| Т. |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючай флюктуі́руючаю |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючымі |
| М. |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючай |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
флюктуі́руючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
флюктуі́руючы |
флюктуі́руючая |
флюктуі́руючае |
флюктуі́руючыя |
| Р. |
флюктуі́руючага |
флюктуі́руючай флюктуі́руючае |
флюктуі́руючага |
флюктуі́руючых |
| Д. |
флюктуі́руючаму |
флюктуі́руючай |
флюктуі́руючаму |
флюктуі́руючым |
| В. |
флюктуі́руючы флюктуі́руючага |
флюктуі́руючую |
флюктуі́руючае |
флюктуі́руючыя |
| Т. |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючай флюктуі́руючаю |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючымі |
| М. |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючай |
флюктуі́руючым |
флюктуі́руючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
флю́с
‘нарыў’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
флю́с |
флю́сы |
| Р. |
флю́су |
флю́саў |
| Д. |
флю́су |
флю́сам |
| В. |
флю́с |
флю́сы |
| Т. |
флю́сам |
флю́самі |
| М. |
флю́се |
флю́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
флю́с
‘рэчыва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
флю́с |
| Р. |
флю́су |
| Д. |
флю́су |
| В. |
флю́с |
| Т. |
флю́сам |
| М. |
флю́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
флюсава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
флюсава́нне |
| Р. |
флюсава́ння |
| Д. |
флюсава́нню |
| В. |
флюсава́нне |
| Т. |
флюсава́ннем |
| М. |
флюсава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.