чмуці́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чмучу́ |
чму́цім |
| 2-я ас. |
чму́ціш |
чму́ціце |
| 3-я ас. |
чму́ціць |
чму́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
чмуці́ў |
чмуці́лі |
| ж. |
чмуці́ла |
| н. |
чмуці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чмуці́ |
чмуці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
чму́цячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чмучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чмучэ́нне |
| Р. |
чмучэ́ння |
| Д. |
чмучэ́нню |
| В. |
чмучэ́нне |
| Т. |
чмучэ́ннем |
| М. |
чмучэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
чмы́ханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чмы́ханне |
| Р. |
чмы́хання |
| Д. |
чмы́ханню |
| В. |
чмы́ханне |
| Т. |
чмы́ханнем |
| М. |
чмы́ханні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чмы́ханнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чмы́ханнік |
чмы́ханнікі |
| Р. |
чмы́ханніка |
чмы́ханнікаў |
| Д. |
чмы́ханніку |
чмы́ханнікам |
| В. |
чмы́ханніка |
чмы́ханнікаў |
| Т. |
чмы́ханнікам |
чмы́ханнікамі |
| М. |
чмы́ханніку |
чмы́ханніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
чмы́ханніца
‘жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чмы́ханніца |
чмы́ханніцы |
| Р. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніц |
| Д. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцам |
| В. |
чмы́ханніцу |
чмы́ханніц |
| Т. |
чмы́ханніцай чмы́ханніцаю |
чмы́ханніцамі |
| М. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
чмы́ханніца
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чмы́ханніца |
чмы́ханніцы |
| Р. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніц |
| Д. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцам |
| В. |
чмы́ханніцу |
чмы́ханніц |
| Т. |
чмы́ханніцай чмы́ханніцаю |
чмы́ханніцамі |
| М. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
чмыхану́ць
‘аднакратны дзеяслоў да чмыхаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чмыхану́ |
чмыханё́м |
| 2-я ас. |
чмыхане́ш |
чмыханяце́ |
| 3-я ас. |
чмыхане́ |
чмыхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
чмыхану́ў |
чмыхану́лі |
| ж. |
чмыхану́ла |
| н. |
чмыхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чмыхані́ |
чмыхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
чмыхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
чмы́хаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чмы́хаю |
чмы́хаем |
| 2-я ас. |
чмы́хаеш |
чмы́хаеце |
| 3-я ас. |
чмы́хае |
чмы́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
чмы́хаў |
чмы́халі |
| ж. |
чмы́хала |
| н. |
чмы́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чмы́хай |
чмы́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
чмы́хаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.