перагаво́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перагаво́раны |
перагаво́раная |
перагаво́ранае |
перагаво́раныя |
| Р. |
перагаво́ранага |
перагаво́ранай
перагаво́ранае |
перагаво́ранага |
перагаво́раных |
| Д. |
перагаво́ранаму |
перагаво́ранай |
перагаво́ранаму |
перагаво́раным |
| В. |
перагаво́раны (неадуш.)
перагаво́ранага (адуш.) |
перагаво́раную |
перагаво́ранае |
перагаво́раныя (неадуш.)
перагаво́раных (адуш.) |
| Т. |
перагаво́раным |
перагаво́ранай
перагаво́ранаю |
перагаво́раным |
перагаво́ранымі |
| М. |
перагаво́раным |
перагаво́ранай |
перагаво́раным |
перагаво́раных |
Кароткая форма: перагаво́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
перагаво́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перагаво́рванне |
| Р. |
перагаво́рвання |
| Д. |
перагаво́рванню |
| В. |
перагаво́рванне |
| Т. |
перагаво́рваннем |
| М. |
перагаво́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перагаво́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перагаво́рваюся |
перагаво́рваемся |
| 2-я ас. |
перагаво́рваешся |
перагаво́рваецеся |
| 3-я ас. |
перагаво́рваецца |
перагаво́рваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
перагаво́рваўся |
перагаво́рваліся |
| ж. |
перагаво́рвалася |
| н. |
перагаво́рвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
перагаво́рвайся |
перагаво́рвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
перагаво́рваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перагаво́рваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перагаво́рваю |
перагаво́рваем |
| 2-я ас. |
перагаво́рваеш |
перагаво́рваеце |
| 3-я ас. |
перагаво́рвае |
перагаво́рваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
перагаво́рваў |
перагаво́рвалі |
| ж. |
перагаво́рвала |
| н. |
перагаво́рвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
перагаво́рвай |
перагаво́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
перагаво́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перагаво́рная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
перагаво́рная |
перагаво́рныя |
| Р. |
перагаво́рнай |
перагаво́рных |
| Д. |
перагаво́рнай |
перагаво́рным |
| В. |
перагаво́рную |
перагаво́рныя (неадуш.) |
| Т. |
перагаво́рнай
перагаво́рнаю |
перагаво́рнымі |
| М. |
перагаво́рнай |
перагаво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012.
перагаво́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перагаво́рнік |
перагаво́рнікі |
| Р. |
перагаво́рніка |
перагаво́рнікаў |
| Д. |
перагаво́рніку |
перагаво́рнікам |
| В. |
перагаво́рнік |
перагаво́рнікі |
| Т. |
перагаво́рнікам |
перагаво́рнікамі |
| М. |
перагаво́рніку |
перагаво́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
перагаво́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перагаво́рны |
перагаво́рная |
перагаво́рнае |
перагаво́рныя |
| Р. |
перагаво́рнага |
перагаво́рнай
перагаво́рнае |
перагаво́рнага |
перагаво́рных |
| Д. |
перагаво́рнаму |
перагаво́рнай |
перагаво́рнаму |
перагаво́рным |
| В. |
перагаво́рны (неадуш.)
перагаво́рнага (адуш.) |
перагаво́рную |
перагаво́рнае |
перагаво́рныя (неадуш.)
перагаво́рных (адуш.) |
| Т. |
перагаво́рным |
перагаво́рнай
перагаво́рнаю |
перагаво́рным |
перагаво́рнымі |
| М. |
перагаво́рным |
перагаво́рнай |
перагаво́рным |
перагаво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перагаво́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перагаво́ршчык |
перагаво́ршчыкі |
| Р. |
перагаво́ршчыка |
перагаво́ршчыкаў |
| Д. |
перагаво́ршчыку |
перагаво́ршчыкам |
| В. |
перагаво́ршчыка |
перагаво́ршчыкаў |
| Т. |
перагаво́ршчыкам |
перагаво́ршчыкамі |
| М. |
перагаво́ршчыку |
перагаво́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
перагаво́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перагаво́ршчыца |
перагаво́ршчыцы |
| Р. |
перагаво́ршчыцы |
перагаво́ршчыц |
| Д. |
перагаво́ршчыцы |
перагаво́ршчыцам |
| В. |
перагаво́ршчыцу |
перагаво́ршчыц |
| Т. |
перагаво́ршчыцай
перагаво́ршчыцаю |
перагаво́ршчыцамі |
| М. |
перагаво́ршчыцы |
перагаво́ршчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
перагаво́ры
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
перагаво́ры |
| Р. |
перагаво́раў |
| Д. |
перагаво́рам |
| В. |
перагаво́ры |
| Т. |
перагаво́рамі |
| М. |
перагаво́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.