Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

чарпа́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чарпа́лка чарпа́лкі
Р. чарпа́лкі чарпа́лак
Д. чарпа́лцы чарпа́лкам
В. чарпа́лку чарпа́лкі
Т. чарпа́лкай
чарпа́лкаю
чарпа́лкамі
М. чарпа́лцы чарпа́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарпа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарпа́льны чарпа́льная чарпа́льнае чарпа́льныя
Р. чарпа́льнага чарпа́льнай
чарпа́льнае
чарпа́льнага чарпа́льных
Д. чарпа́льнаму чарпа́льнай чарпа́льнаму чарпа́льным
В. чарпа́льны (неадуш.)
чарпа́льнага (адуш.)
чарпа́льную чарпа́льнае чарпа́льныя (неадуш.)
чарпа́льных (адуш.)
Т. чарпа́льным чарпа́льнай
чарпа́льнаю
чарпа́льным чарпа́льнымі
М. чарпа́льным чарпа́льнай чарпа́льным чарпа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарпа́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чарпа́льшчык чарпа́льшчыкі
Р. чарпа́льшчыка чарпа́льшчыкаў
Д. чарпа́льшчыку чарпа́льшчыкам
В. чарпа́льшчыка чарпа́льшчыкаў
Т. чарпа́льшчыкам чарпа́льшчыкамі
М. чарпа́льшчыку чарпа́льшчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чарпа́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чарпа́льшчыца чарпа́льшчыцы
Р. чарпа́льшчыцы чарпа́льшчыц
Д. чарпа́льшчыцы чарпа́льшчыцам
В. чарпа́льшчыцу чарпа́льшчыц
Т. чарпа́льшчыцай
чарпа́льшчыцаю
чарпа́льшчыцамі
М. чарпа́льшчыцы чарпа́льшчыцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чарпану́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. чарпану́ чарпанё́м
2-я ас. чарпане́ш чарпаняце́
3-я ас. чарпане́ чарпану́ць
Прошлы час
м. чарпану́ў чарпану́лі
ж. чарпану́ла
н. чарпану́ла
Загадны лад
2-я ас. чарпані́ чарпані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час чарпану́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарпну́ць

‘зачарпнуць, чарпануць каго-небудзь, што-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. чарпну́ чарпнё́м
2-я ас. чарпне́ш чарпняце́
3-я ас. чарпне́ чарпну́ць
Прошлы час
м. чарпну́ў чарпну́лі
ж. чарпну́ла
н. чарпну́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час чарпну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

чарпну́ць

‘зачарпнуць, чарпануць каго-небудзь, што-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. чарпну́ чэ́рпнем
2-я ас. чэ́рпнеш чэ́рпнеце
3-я ас. чэ́рпне чэ́рпнуць
Прошлы час
м. чарпну́ў чарпну́лі
ж. чарпну́ла
н. чарпну́ла
Загадны лад
2-я ас. чарпні́ чарпні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час чарпну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

чарствы́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарствы́ чарства́я чарство́е чарствы́я
Р. чарство́га чарство́й
чарство́е
чарство́га чарствы́х
Д. чарство́му чарство́й чарство́му чарствы́м
В. чарствы́ (неадуш.)
чарство́га (адуш.)
чарству́ю чарство́е чарствы́я (неадуш.)
чарствы́х (адуш.)
Т. чарствы́м чарство́й
чарство́ю
чарствы́м чарствы́мі
М. чарствы́м чарство́й чарствы́м чарствы́х

Крыніцы: piskunou2012.

чарсцве́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чарсцве́йшы чарсцве́йшая чарсцве́йшае чарсцве́йшыя
Р. чарсцве́йшага чарсцве́йшай
чарсцве́йшае
чарсцве́йшага чарсцве́йшых
Д. чарсцве́йшаму чарсцве́йшай чарсцве́йшаму чарсцве́йшым
В. чарсцве́йшы (неадуш.)
чарсцве́йшага (адуш.)
чарсцве́йшую чарсцве́йшае чарсцве́йшыя (неадуш.)
чарсцве́йшых (адуш.)
Т. чарсцве́йшым чарсцве́йшай
чарсцве́йшаю
чарсцве́йшым чарсцве́йшымі
М. чарсцве́йшым чарсцве́йшай чарсцве́йшым чарсцве́йшых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чарсцве́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. чарсцве́нне
Р. чарсцве́ння
Д. чарсцве́нню
В. чарсцве́нне
Т. чарсцве́ннем
М. чарсцве́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.