Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Чарнаву́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чарнавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарнавы́	чарнава́я	чарнаво́е	чарнавы́я
Р.	чарнаво́га	чарнаво́й чарнаво́е	чарнаво́га	чарнавы́х
Д.	чарнаво́му	чарнаво́й	чарнаво́му	чарнавы́м
В.	чарнавы́ (неадуш.) чарнаво́га (адуш.)	чарнаву́ю	чарнаво́е	чарнавы́я (неадуш.) чарнавы́х (адуш.)
Т.	чарнавы́м	чарнаво́й чарнаво́ю	чарнавы́м	чарнавы́мі
М.	чарнавы́м	чарнаво́й	чарнавы́м	чарнавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарнаго́рац

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарнаго́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чарнаго́рскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чарнаго́рскі	чарнаго́рская	чарнаго́рскае	чарнаго́рскія
Р.	чарнаго́рскага	чарнаго́рскай чарнаго́рскае	чарнаго́рскага	чарнаго́рскіх
Д.	чарнаго́рскаму	чарнаго́рскай	чарнаго́рскаму	чарнаго́рскім
В.	чарнаго́рскі (неадуш.) чарнаго́рскага (адуш.)	чарнаго́рскую	чарнаго́рскае	чарнаго́рскія (неадуш.) чарнаго́рскіх (адуш.)
Т.	чарнаго́рскім	чарнаго́рскай чарнаго́рскаю	чарнаго́рскім	чарнаго́рскімі
М.	чарнаго́рскім	чарнаго́рскай	чарнаго́рскім	чарнаго́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чарнаго́рыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Чарнаго́сце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Чарнагра́дзь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Чарнагра́зь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

чарнагру́дка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum