Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Цямны́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

цямню́сенька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
цямню́сенька	-	-

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

цямню́сенькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цямню́сенькі	цямню́сенькая	цямню́сенькае	цямню́сенькія
Р.	цямню́сенькага	цямню́сенькай цямню́сенькае	цямню́сенькага	цямню́сенькіх
Д.	цямню́сенькаму	цямню́сенькай	цямню́сенькаму	цямню́сенькім
В.	цямню́сенькі (неадуш.) цямню́сенькага (адуш.)	цямню́сенькую	цямню́сенькае	цямню́сенькія (неадуш.) цямню́сенькіх (адуш.)
Т.	цямню́сенькім	цямню́сенькай цямню́сенькаю	цямню́сенькім	цямню́сенькімі
М.	цямню́сенькім	цямню́сенькай	цямню́сенькім	цямню́сенькіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

цямню́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цямню́ткі	цямню́ткая	цямню́ткае	цямню́ткія
Р.	цямню́ткага	цямню́ткай цямню́ткае	цямню́ткага	цямню́ткіх
Д.	цямню́ткаму	цямню́ткай	цямню́ткаму	цямню́ткім
В.	цямню́ткі (неадуш.) цямню́ткага (адуш.)	цямню́ткую	цямню́ткае	цямню́ткія (неадуш.) цямню́ткіх (адуш.)
Т.	цямню́ткім	цямню́ткай цямню́ткаю	цямню́ткім	цямню́ткімі
М.	цямню́ткім	цямню́ткай	цямню́ткім	цямню́ткіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

цямня́ва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
цямня́ва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

цямня́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цямня́вы	цямня́вая	цямня́вае	цямня́выя
Р.	цямня́вага	цямня́вай цямня́вае	цямня́вага	цямня́вых
Д.	цямня́ваму	цямня́вай	цямня́ваму	цямня́вым
В.	цямня́вы (неадуш.) цямня́вага (адуш.)	цямня́вую	цямня́вае	цямня́выя (неадуш.) цямня́вых (адуш.)
Т.	цямня́вым	цямня́вай цямня́ваю	цямня́вым	цямня́вымі
М.	цямня́вым	цямня́вай	цямня́вым	цямня́вых

Крыніцы: piskunou2012.

цямо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	цямо́к
Р.	цямка́

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

цямо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

цямо́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цямо́тны	цямо́тная	цямо́тнае	цямо́тныя
Р.	цямо́тнага	цямо́тнай цямо́тнае	цямо́тнага	цямо́тных
Д.	цямо́тнаму	цямо́тнай	цямо́тнаму	цямо́тным
В.	цямо́тны (неадуш.) цямо́тнага (адуш.)	цямо́тную	цямо́тнае	цямо́тныя (неадуш.) цямо́тных (адуш.)
Т.	цямо́тным	цямо́тнай цямо́тнаю	цямо́тным	цямо́тнымі
М.	цямо́тным	цямо́тнай	цямо́тным	цямо́тных

Крыніцы: piskunou2012.

цямо́чак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	цямо́чак
В.	цямо́чак

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum