цяжкапара́нены
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
цяжкапара́нены |
цяжкапара́неныя |
| Р. |
цяжкапара́ненага |
цяжкапара́неных |
| Д. |
цяжкапара́ненаму |
цяжкапара́неным |
| В. |
цяжкапара́ненага |
цяжкапара́неных |
| Т. |
цяжкапара́неным |
цяжкапара́ненымі |
| М. |
цяжкапара́неным |
цяжкапара́неных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цяжкапрахо́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цяжкапрахо́днасць |
| Р. |
цяжкапрахо́днасці |
| Д. |
цяжкапрахо́днасці |
| В. |
цяжкапрахо́днасць |
| Т. |
цяжкапрахо́днасцю |
| М. |
цяжкапрахо́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.