Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

цыцэро́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цыцэро́наўскі цыцэро́наўская цыцэро́наўскае цыцэро́наўскія
Р. цыцэро́наўскага цыцэро́наўскай
цыцэро́наўскае
цыцэро́наўскага цыцэро́наўскіх
Д. цыцэро́наўскаму цыцэро́наўскай цыцэро́наўскаму цыцэро́наўскім
В. цыцэро́наўскі (неадуш.)
цыцэро́наўскага (адуш.)
цыцэро́наўскую цыцэро́наўскае цыцэро́наўскія (неадуш.)
цыцэро́наўскіх (адуш.)
Т. цыцэро́наўскім цыцэро́наўскай
цыцэро́наўскаю
цыцэро́наўскім цыцэро́наўскімі
М. цыцэро́наўскім цыцэро́наўскай цыцэро́наўскім цыцэро́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

цыякры́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цыякры́н
Р. цыякры́ну
Д. цыякры́ну
В. цыякры́н
Т. цыякры́нам
М. цыякры́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

цыямо́псіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цыямо́псіс
Р. цыямо́псісу
Д. цыямо́псісу
В. цыямо́псіс
Т. цыямо́псісам
М. цыямо́псісе

Крыніцы: piskunou2012.

цыя́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цыя́н
Р. цыя́ну
Д. цыя́ну
В. цыя́н
Т. цыя́нам
М. цыя́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цыянабактэ́рыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цыянабактэ́рыя цыянабактэ́рыі
Р. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рый
Д. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рыям
В. цыянабактэ́рыю цыянабактэ́рый
Т. цыянабактэ́рыяй
цыянабактэ́рыяю
цыянабактэ́рыямі
М. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

цыянабактэ́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цыянабактэ́рыя цыянабактэ́рыі
Р. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рый
Д. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рыям
В. цыянабактэ́рыю цыянабактэ́рыі
Т. цыянабактэ́рыяй
цыянабактэ́рыяю
цыянабактэ́рыямі
М. цыянабактэ́рыі цыянабактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

цыянава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цыянава́нне
Р. цыянава́ння
Д. цыянава́нню
В. цыянава́нне
Т. цыянава́ннем
М. цыянава́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цыянава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цыянава́ны цыянава́ная цыянава́нае цыянава́ныя
Р. цыянава́нага цыянава́най
цыянава́нае
цыянава́нага цыянава́ных
Д. цыянава́наму цыянава́най цыянава́наму цыянава́ным
В. цыянава́ны (неадуш.)
цыянава́нага (адуш.)
цыянава́ную цыянава́нае цыянава́ныя (неадуш.)
цыянава́ных (адуш.)
Т. цыянава́ным цыянава́най
цыянава́наю
цыянава́ным цыянава́нымі
М. цыянава́ным цыянава́най цыянава́ным цыянава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

цыянава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цыянава́ны цыянава́ная цыянава́нае цыянава́ныя
Р. цыянава́нага цыянава́най
цыянава́нае
цыянава́нага цыянава́ных
Д. цыянава́наму цыянава́най цыянава́наму цыянава́ным
В. цыянава́ны (неадуш.)
цыянава́нага (адуш.)
цыянава́ную цыянава́нае цыянава́ныя (неадуш.)
цыянава́ных (адуш.)
Т. цыянава́ным цыянава́най
цыянава́наю
цыянава́ным цыянава́нымі
М. цыянава́ным цыянава́най цыянава́ным цыянава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

цыянава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цыянава́ны цыянава́ная цыянава́нае цыянава́ныя
Р. цыянава́нага цыянава́най
цыянава́нае
цыянава́нага цыянава́ных
Д. цыянава́наму цыянава́най цыянава́наму цыянава́ным
В. цыянава́ны (неадуш.)
цыянава́нага (адуш.)
цыянава́ную цыянава́нае цыянава́ныя (неадуш.)
цыянава́ных (адуш.)
Т. цыянава́ным цыянава́най
цыянава́наю
цыянава́ным цыянава́нымі
М. цыянава́ным цыянава́най цыянава́ным цыянава́ных

Крыніцы: piskunou2012.