Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

цырыманія́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цырыманія́л
Р. цырыманія́лу
Д. цырыманія́лу
В. цырыманія́л
Т. цырыманія́лам
М. цырыманія́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цырыманія́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
цырыманія́льна цырыманія́льней -

Крыніцы: piskunou2012.

цырыманія́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. цырыманія́льнасць цырыманія́льнасці
Р. цырыманія́льнасці цырыманія́льнасцяў
цырыманія́льнасцей
Д. цырыманія́льнасці цырыманія́льнасцям
В. цырыманія́льнасць цырыманія́льнасці
Т. цырыманія́льнасцю цырыманія́льнасцямі
М. цырыманія́льнасці цырыманія́льнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

цырыманія́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цырыманія́льны цырыманія́льная цырыманія́льнае цырыманія́льныя
Р. цырыманія́льнага цырыманія́льнай
цырыманія́льнае		 цырыманія́льнага цырыманія́льных
Д. цырыманія́льнаму цырыманія́льнай цырыманія́льнаму цырыманія́льным
В. цырыманія́льны (неадуш.)
цырыманія́льнага (адуш.)		 цырыманія́льную цырыманія́льнае цырыманія́льныя (неадуш.)
цырыманія́льных (адуш.)
Т. цырыманія́льным цырыманія́льнай
цырыманія́льнаю		 цырыманія́льным цырыманія́льнымі
М. цырыманія́льным цырыманія́льнай цырыманія́льным цырыманія́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цырымонійма́йстар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цырымонійма́йстар цырымонійма́йстры
Р. цырымонійма́йстра цырымонійма́йстраў
Д. цырымонійма́йстру цырымонійма́йстрам
В. цырымонійма́йстра цырымонійма́йстраў
Т. цырымонійма́йстрам цырымонійма́йстрамі
М. цырымонійма́йстру цырымонійма́йстрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

цырымо́ніцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цырымо́нюся цырымо́німся
2-я ас. цырымо́нішся цырымо́ніцеся
3-я ас. цырымо́ніцца цырымо́няцца
Прошлы час
м. цырымо́ніўся цырымо́ніліся
ж. цырымо́нілася
н. цырымо́нілася
Загадны лад
2-я ас. цырымо́нься цырымо́ньцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час цырымо́нячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цырымо́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цырымо́нія цырымо́ніі
Р. цырымо́ніі цырымо́ній
Д. цырымо́ніі цырымо́ніям
В. цырымо́нію цырымо́ніі
Т. цырымо́ніяй
цырымо́ніяю		 цырымо́ніямі
М. цырымо́ніі цырымо́ніях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цырымо́нлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. цырымо́нлівасць
Р. цырымо́нлівасці
Д. цырымо́нлівасці
В. цырымо́нлівасць
Т. цырымо́нлівасцю
М. цырымо́нлівасці

Крыніцы: piskunou2012.

цырымо́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
цырымо́нна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

цырымо́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. цырымо́ннасць
Р. цырымо́ннасці
Д. цырымо́ннасці
В. цырымо́ннасць
Т. цырымо́ннасцю
М. цырымо́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.