цыра́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цыра́тавы |
цыра́тавая |
цыра́тавае |
цыра́тавыя |
| Р. |
цыра́тавага |
цыра́тавай цыра́тавае |
цыра́тавага |
цыра́тавых |
| Д. |
цыра́таваму |
цыра́тавай |
цыра́таваму |
цыра́тавым |
| В. |
цыра́тавы (неадуш.) цыра́тавага (адуш.) |
цыра́тавую |
цыра́тавае |
цыра́тавыя (неадуш.) цыра́тавых (адуш.) |
| Т. |
цыра́тавым |
цыра́тавай цыра́таваю |
цыра́тавым |
цыра́тавымі |
| М. |
цыра́тавым |
цыра́тавай |
цыра́тавым |
цыра́тавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
цыра́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цыра́тны |
цыра́тная |
цыра́тнае |
цыра́тныя |
| Р. |
цыра́тнага |
цыра́тнай цыра́тнае |
цыра́тнага |
цыра́тных |
| Д. |
цыра́тнаму |
цыра́тнай |
цыра́тнаму |
цыра́тным |
| В. |
цыра́тны (неадуш.) цыра́тнага (адуш.) |
цыра́тную |
цыра́тнае |
цыра́тныя (неадуш.) цыра́тных (адуш.) |
| Т. |
цыра́тным |
цыра́тнай цыра́тнаю |
цыра́тным |
цыра́тнымі |
| М. |
цыра́тным |
цыра́тнай |
цыра́тным |
цыра́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цырато́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цырато́вы |
цырато́вая |
цырато́вае |
цырато́выя |
| Р. |
цырато́вага |
цырато́вай цырато́вае |
цырато́вага |
цырато́вых |
| Д. |
цырато́ваму |
цырато́вай |
цырато́ваму |
цырато́вым |
| В. |
цырато́вы (неадуш.) цырато́вага (адуш.) |
цырато́вую |
цырато́вае |
цырато́выя (неадуш.) цырато́вых (адуш.) |
| Т. |
цырато́вым |
цырато́вай цырато́ваю |
цырато́вым |
цырато́вымі |
| М. |
цырато́вым |
цырато́вай |
цырато́вым |
цырато́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цы́рачнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цы́рачнік |
цы́рачнікі |
| Р. |
цы́рачніка |
цы́рачнікаў |
| Д. |
цы́рачніку |
цы́рачнікам |
| В. |
цы́рачніка |
цы́рачнікаў |
| Т. |
цы́рачнікам |
цы́рачнікамі |
| М. |
цы́рачніку |
цы́рачніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цырбу́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цырбу́нне |
| Р. |
цырбу́ння |
| Д. |
цырбу́нню |
| В. |
цырбу́нне |
| Т. |
цырбу́ннем |
| М. |
цырбу́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
цы́рк
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цы́рк |
цы́ркі |
| Р. |
цы́рка |
цы́ркаў |
| Д. |
цы́рку |
цы́ркам |
| В. |
цы́рк |
цы́ркі |
| Т. |
цы́ркам |
цы́ркамі |
| М. |
цы́рку |
цы́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цы́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цы́рка |
цы́ркі |
| Р. |
цы́ркі |
цы́рак |
| Д. |
цы́рцы |
цы́ркам |
| В. |
цы́рку |
цы́ркі |
| Т. |
цы́ркай цы́ркаю |
цы́ркамі |
| М. |
цы́рцы |
цы́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цыркавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цыркавы́ |
цыркава́я |
цыркаво́е |
цыркавы́я |
| Р. |
цыркаво́га |
цыркаво́й цыркаво́е |
цыркаво́га |
цыркавы́х |
| Д. |
цыркаво́му |
цыркаво́й |
цыркаво́му |
цыркавы́м |
| В. |
цыркавы́ (неадуш.) цыркаво́га (адуш.) |
цыркаву́ю |
цыркаво́е |
цыркавы́я (неадуш.) цыркавы́х (адуш.) |
| Т. |
цыркавы́м |
цыркаво́й цыркаво́ю |
цыркавы́м |
цыркавы́мі |
| М. |
цыркавы́м |
цыркаво́й |
цыркавы́м |
цыркавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.