цу́карнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цу́карнік |
цу́карнікі |
| Р. |
цу́карніка |
цу́карнікаў |
| Д. |
цу́карніку |
цу́карнікам |
| В. |
цу́карніка |
цу́карнікаў |
| Т. |
цу́карнікам |
цу́карнікамі |
| М. |
цу́карніку |
цу́карніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
цу́карніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цу́карніца |
цу́карніцы |
| Р. |
цу́карніцы |
цу́карніц |
| Д. |
цу́карніцы |
цу́карніцам |
| В. |
цу́карніцу |
цу́карніцы |
| Т. |
цу́карніцай цу́карніцаю |
цу́карніцамі |
| М. |
цу́карніцы |
цу́карніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цука́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цука́т |
цука́ты |
| Р. |
цука́ту |
цука́таў |
| Д. |
цука́ту |
цука́там |
| В. |
цука́т |
цука́ты |
| Т. |
цука́там |
цука́тамі |
| М. |
цука́це |
цука́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цука́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цука́тны |
цука́тная |
цука́тнае |
цука́тныя |
| Р. |
цука́тнага |
цука́тнай цука́тнае |
цука́тнага |
цука́тных |
| Д. |
цука́тнаму |
цука́тнай |
цука́тнаму |
цука́тным |
| В. |
цука́тны (неадуш.) цука́тнага (адуш.) |
цука́тную |
цука́тнае |
цука́тныя (неадуш.) цука́тных (адуш.) |
| Т. |
цука́тным |
цука́тнай цука́тнаю |
цука́тным |
цука́тнымі |
| М. |
цука́тным |
цука́тнай |
цука́тным |
цука́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цу́каць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цу́каю |
цу́каем |
| 2-я ас. |
цу́каеш |
цу́каеце |
| 3-я ас. |
цу́кае |
цу́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
цу́каў |
цу́калі |
| ж. |
цу́кала |
| н. |
цу́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цу́кай |
цу́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цу́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цуке́рак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цуке́рак |
цуке́ркі |
| Р. |
цуке́рка |
цуке́ркаў |
| Д. |
цуке́рку |
цуке́ркам |
| В. |
цуке́рак |
цуке́ркі |
| Т. |
цуке́ркам |
цуке́ркамі |
| М. |
цуке́рку |
цуке́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цуке́рачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цуке́рачка |
цуке́рачкі |
| Р. |
цуке́рачкі |
цуке́рачак |
| Д. |
цуке́рачцы |
цуке́рачкам |
| В. |
цуке́рачку |
цуке́рачкі |
| Т. |
цуке́рачкай цуке́рачкаю |
цуке́рачкамі |
| М. |
цуке́рачцы |
цуке́рачках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
цуке́рачнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цуке́рачнік |
цуке́рачнікі |
| Р. |
цуке́рачніка |
цуке́рачнікаў |
| Д. |
цуке́рачніку |
цуке́рачнікам |
| В. |
цуке́рачніка |
цуке́рачнікаў |
| Т. |
цуке́рачнікам |
цуке́рачнікамі |
| М. |
цуке́рачніку |
цуке́рачніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.