Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ціхамі́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ціхамі́рны	ціхамі́рная	ціхамі́рнае	ціхамі́рныя
Р.	ціхамі́рнага	ціхамі́рнай ціхамі́рнае	ціхамі́рнага	ціхамі́рных
Д.	ціхамі́рнаму	ціхамі́рнай	ціхамі́рнаму	ціхамі́рным
В.	ціхамі́рны (неадуш.) ціхамі́рнага (адуш.)	ціхамі́рную	ціхамі́рнае	ціхамі́рныя (неадуш.) ціхамі́рных (адуш.)
Т.	ціхамі́рным	ціхамі́рнай ціхамі́рнаю	ціхамі́рным	ціхамі́рнымі
М.	ціхамі́рным	ціхамі́рнай	ціхамі́рным	ціхамі́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ціхамі́рыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ціхамі́рыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ціхамо́ўкам

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ціхамо́ўкам	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

ціхамо́ўніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ціхамо́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ціхамо́ўны	ціхамо́ўная	ціхамо́ўнае	ціхамо́ўныя
Р.	ціхамо́ўнага	ціхамо́ўнай ціхамо́ўнае	ціхамо́ўнага	ціхамо́ўных
Д.	ціхамо́ўнаму	ціхамо́ўнай	ціхамо́ўнаму	ціхамо́ўным
В.	ціхамо́ўны (неадуш.) ціхамо́ўнага (адуш.)	ціхамо́ўную	ціхамо́ўнае	ціхамо́ўныя (неадуш.) ціхамо́ўных (адуш.)
Т.	ціхамо́ўным	ціхамо́ўнай ціхамо́ўнаю	ціхамо́ўным	ціхамо́ўнымі
М.	ціхамо́ўным	ціхамо́ўнай	ціхамо́ўным	ціхамо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Ці́хан

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Ціхано́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Ціхано́ўшчына
Р.	Ціхано́ўшчыны
Д.	Ціхано́ўшчыне
В.	Ціхано́ўшчыну
Т.	Ціхано́ўшчынай Ціхано́ўшчынаю
М.	Ціхано́ўшчыне

Ціханы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ці́хань

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Verbum