Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

цацу́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цацу́ля цацу́лі
Р. цацу́лі цацу́ль
Д. цацу́лі цацу́лям
В. цацу́лю цацу́лі
Т. цацу́ляй
цацу́ляю		 цацу́лямі
М. цацу́лі цацу́лях

Крыніцы: piskunou2012.

Цаюны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цаюны́
Р. Цаюно́ў
Д. Цаюна́м
В. Цаюны́
Т. Цаюна́мі
М. Цаюна́х

цва́нік

‘шэльма’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цва́нік цва́нікі
Р. цва́ніка цва́нікаў
Д. цва́ніку цва́нікам
В. цва́ніка цва́нікаў
Т. цва́нікам цва́нікамі
М. цва́ніку цва́ніках

Крыніцы: piskunou2012.

Цве́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Цве́р
Р. Цве́ры
Д. Цвяры́
В. Цве́р
Т. Цве́р’ю
М. Цвяры́

цверазе́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цверазе́йшы цверазе́йшая цверазе́йшае цверазе́йшыя
Р. цверазе́йшага цверазе́йшай
цверазе́йшае		 цверазе́йшага цверазе́йшых
Д. цверазе́йшаму цверазе́йшай цверазе́йшаму цверазе́йшым
В. цверазе́йшы (неадуш.)
цверазе́йшага (адуш.)		 цверазе́йшую цверазе́йшае цверазе́йшыя (неадуш.)
цверазе́йшых (адуш.)
Т. цверазе́йшым цверазе́йшай
цверазе́йшаю		 цверазе́йшым цверазе́йшымі
М. цверазе́йшым цверазе́йшай цверазе́йшым цверазе́йшых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

цверазе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цверазе́нне
Р. цверазе́ння
Д. цверазе́нню
В. цверазе́нне
Т. цверазе́ннем
М. цверазе́нні

Крыніцы: piskunou2012.

цверазе́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цверазе́ю цверазе́ем
2-я ас. цверазе́еш цверазе́еце
3-я ас. цверазе́е цверазе́юць
Прошлы час
м. цверазе́ў цверазе́лі
ж. цверазе́ла
н. цверазе́ла
Загадны лад
2-я ас. цверазе́й цверазе́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час цверазе́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цверазі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. цвярэ́зіць цвярэ́зяць
Прошлы час
м. цверазі́ў цверазі́лі
ж. цверазі́ла
н. цверазі́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Цве́рбуты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Цве́рбуты
Р. Цве́рбут
Цве́рбутаў
Д. Цве́рбутам
В. Цве́рбуты
Т. Цве́рбутамі
М. Цве́рбутах

цвердава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. цвердава́тасць
Р. цвердава́тасці
Д. цвердава́тасці
В. цвердава́тасць
Т. цвердава́тасцю
М. цвердава́тасці

Крыніцы: piskunou2012.