Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

фларэнты́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фларэнты́йка фларэнты́йкі
Р. фларэнты́йкі фларэнты́ек
Д. фларэнты́йцы фларэнты́йкам
В. фларэнты́йку фларэнты́ек
Т. фларэнты́йкай
фларэнты́йкаю
фларэнты́йкамі
М. фларэнты́йцы фларэнты́йках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

фларэнты́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фларэнты́йскі фларэнты́йская фларэнты́йскае фларэнты́йскія
Р. фларэнты́йскага фларэнты́йскай
фларэнты́йскае
фларэнты́йскага фларэнты́йскіх
Д. фларэнты́йскаму фларэнты́йскай фларэнты́йскаму фларэнты́йскім
В. фларэнты́йскі (неадуш.)
фларэнты́йскага (адуш.)
фларэнты́йскую фларэнты́йскае фларэнты́йскія (неадуш.)
фларэнты́йскіх (адуш.)
Т. фларэнты́йскім фларэнты́йскай
фларэнты́йскаю
фларэнты́йскім фларэнты́йскімі
М. фларэнты́йскім фларэнты́йскай фларэнты́йскім фларэнты́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

фларэнці́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фларэнці́йка фларэнці́йкі
Р. фларэнці́йкі фларэнці́ек
Д. фларэнці́йцы фларэнці́йкам
В. фларэнці́йку фларэнці́ек
Т. фларэнці́йкай
фларэнці́йкаю
фларэнці́йкамі
М. фларэнці́йцы фларэнці́йках

Крыніцы: piskunou2012.

фларэнці́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фларэнці́йскі фларэнці́йская фларэнці́йскае фларэнці́йскія
Р. фларэнці́йскага фларэнці́йскай
фларэнці́йскае
фларэнці́йскага фларэнці́йскіх
Д. фларэнці́йскаму фларэнці́йскай фларэнці́йскаму фларэнці́йскім
В. фларэнці́йскі (неадуш.)
фларэнці́йскага (адуш.)
фларэнці́йскую фларэнці́йскае фларэнці́йскія (неадуш.)
фларэнці́йскіх (адуш.)
Т. фларэнці́йскім фларэнці́йскай
фларэнці́йскаю
фларэнці́йскім фларэнці́йскімі
М. фларэнці́йскім фларэнці́йскай фларэнці́йскім фларэнці́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Фларэ́нцыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Фларэ́нцыя
Р. Фларэ́нцыі
Д. Фларэ́нцыі
В. Фларэ́нцыю
Т. Фларэ́нцыяй
Фларэ́нцыяю
М. Фларэ́нцыі

Флар’я́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Флар’я́нава
Р. Флар’я́нава
Д. Флар’я́наву
В. Флар’я́нава
Т. Флар’я́навам
М. Флар’я́наве

фла́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фла́т
Р. фла́ту
Д. фла́ту
В. фла́т
Т. фла́там
М. фла́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

флатаво́дзец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. флатаво́дзец флатаво́дцы
Р. флатаво́дца флатаво́дцаў
Д. флатаво́дцу флатаво́дцам
В. флатаво́дца флатаво́дцаў
Т. флатаво́дцам флатаво́дцамі
М. флатаво́дцу флатаво́дцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

флатаво́дчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. флатаво́дчы флатаво́дчая флатаво́дчае флатаво́дчыя
Р. флатаво́дчага флатаво́дчай
флатаво́дчае
флатаво́дчага флатаво́дчых
Д. флатаво́дчаму флатаво́дчай флатаво́дчаму флатаво́дчым
В. флатаво́дчы (неадуш.)
флатаво́дчага (адуш.)
флатаво́дчую флатаво́дчае флатаво́дчыя (неадуш.)
флатаво́дчых (адуш.)
Т. флатаво́дчым флатаво́дчай
флатаво́дчаю
флатаво́дчым флатаво́дчымі
М. флатаво́дчым флатаво́дчай флатаво́дчым флатаво́дчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фла́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фла́тавы фла́тавая фла́тавае фла́тавыя
Р. фла́тавага фла́тавай
фла́тавае
фла́тавага фла́тавых
Д. фла́таваму фла́тавай фла́таваму фла́тавым
В. фла́тавы (неадуш.)
фла́тавага (адуш.)
фла́тавую фла́тавае фла́тавыя (неадуш.)
фла́тавых (адуш.)
Т. фла́тавым фла́тавай
фла́таваю
фла́тавым фла́тавымі
М. фла́тавым фла́тавай фла́тавым фла́тавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.