фларэнты́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фларэнты́йка |
фларэнты́йкі |
| Р. |
фларэнты́йкі |
фларэнты́ек |
| Д. |
фларэнты́йцы |
фларэнты́йкам |
| В. |
фларэнты́йку |
фларэнты́ек |
| Т. |
фларэнты́йкай фларэнты́йкаю |
фларэнты́йкамі |
| М. |
фларэнты́йцы |
фларэнты́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
фларэнты́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фларэнты́йскі |
фларэнты́йская |
фларэнты́йскае |
фларэнты́йскія |
| Р. |
фларэнты́йскага |
фларэнты́йскай фларэнты́йскае |
фларэнты́йскага |
фларэнты́йскіх |
| Д. |
фларэнты́йскаму |
фларэнты́йскай |
фларэнты́йскаму |
фларэнты́йскім |
| В. |
фларэнты́йскі (неадуш.) фларэнты́йскага (адуш.) |
фларэнты́йскую |
фларэнты́йскае |
фларэнты́йскія (неадуш.) фларэнты́йскіх (адуш.) |
| Т. |
фларэнты́йскім |
фларэнты́йскай фларэнты́йскаю |
фларэнты́йскім |
фларэнты́йскімі |
| М. |
фларэнты́йскім |
фларэнты́йскай |
фларэнты́йскім |
фларэнты́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
фларэнці́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фларэнці́йка |
фларэнці́йкі |
| Р. |
фларэнці́йкі |
фларэнці́ек |
| Д. |
фларэнці́йцы |
фларэнці́йкам |
| В. |
фларэнці́йку |
фларэнці́ек |
| Т. |
фларэнці́йкай фларэнці́йкаю |
фларэнці́йкамі |
| М. |
фларэнці́йцы |
фларэнці́йках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Фларэ́нцыя
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Фларэ́нцыя |
| Р. |
Фларэ́нцыі |
| Д. |
Фларэ́нцыі |
| В. |
Фларэ́нцыю |
| Т. |
Фларэ́нцыяй Фларэ́нцыяю |
| М. |
Фларэ́нцыі |
Флар’я́нава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Флар’я́нава |
| Р. |
Флар’я́нава |
| Д. |
Флар’я́наву |
| В. |
Флар’я́нава |
| Т. |
Флар’я́навам |
| М. |
Флар’я́наве |
фла́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
фла́т |
| Р. |
фла́ту |
| Д. |
фла́ту |
| В. |
фла́т |
| Т. |
фла́там |
| М. |
фла́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
флатаво́дзец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
флатаво́дзец |
флатаво́дцы |
| Р. |
флатаво́дца |
флатаво́дцаў |
| Д. |
флатаво́дцу |
флатаво́дцам |
| В. |
флатаво́дца |
флатаво́дцаў |
| Т. |
флатаво́дцам |
флатаво́дцамі |
| М. |
флатаво́дцу |
флатаво́дцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
флатаво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
флатаво́дчы |
флатаво́дчая |
флатаво́дчае |
флатаво́дчыя |
| Р. |
флатаво́дчага |
флатаво́дчай флатаво́дчае |
флатаво́дчага |
флатаво́дчых |
| Д. |
флатаво́дчаму |
флатаво́дчай |
флатаво́дчаму |
флатаво́дчым |
| В. |
флатаво́дчы (неадуш.) флатаво́дчага (адуш.) |
флатаво́дчую |
флатаво́дчае |
флатаво́дчыя (неадуш.) флатаво́дчых (адуш.) |
| Т. |
флатаво́дчым |
флатаво́дчай флатаво́дчаю |
флатаво́дчым |
флатаво́дчымі |
| М. |
флатаво́дчым |
флатаво́дчай |
флатаво́дчым |
флатаво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
фла́тавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фла́тавы |
фла́тавая |
фла́тавае |
фла́тавыя |
| Р. |
фла́тавага |
фла́тавай фла́тавае |
фла́тавага |
фла́тавых |
| Д. |
фла́таваму |
фла́тавай |
фла́таваму |
фла́тавым |
| В. |
фла́тавы (неадуш.) фла́тавага (адуш.) |
фла́тавую |
фла́тавае |
фла́тавыя (неадуш.) фла́тавых (адуш.) |
| Т. |
фла́тавым |
фла́тавай фла́таваю |
фла́тавым |
фла́тавымі |
| М. |
фла́тавым |
фла́тавай |
фла́тавым |
фла́тавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.