Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

фармо́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фармо́ваны фармо́ваная фармо́ванае фармо́ваныя
Р. фармо́ванага фармо́ванай
фармо́ванае
фармо́ванага фармо́ваных
Д. фармо́ванаму фармо́ванай фармо́ванаму фармо́ваным
В. фармо́ваны
фармо́ванага
фармо́ваную фармо́ванае фармо́ваныя
фармо́ваных
Т. фармо́ваным фармо́ванай
фармо́ванаю
фармо́ваным фармо́ванымі
М. фармо́ваным фармо́ванай фармо́ваным фармо́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

фармо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фармо́ваны фармо́ваная фармо́ванае фармо́ваныя
Р. фармо́ванага фармо́ванай
фармо́ванае
фармо́ванага фармо́ваных
Д. фармо́ванаму фармо́ванай фармо́ванаму фармо́ваным
В. фармо́ваны
фармо́ванага
фармо́ваную фармо́ванае фармо́ваныя
фармо́ваных
Т. фармо́ваным фармо́ванай
фармо́ванаю
фармо́ваным фармо́ванымі
М. фармо́ваным фармо́ванай фармо́ваным фармо́ваных

Кароткая форма: фармо́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

фармо́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фармо́вачны фармо́вачная фармо́вачнае фармо́вачныя
Р. фармо́вачнага фармо́вачнай
фармо́вачнае
фармо́вачнага фармо́вачных
Д. фармо́вачнаму фармо́вачнай фармо́вачнаму фармо́вачным
В. фармо́вачны (неадуш.)
фармо́вачнага (адуш.)
фармо́вачную фармо́вачнае фармо́вачныя (неадуш.)
фармо́вачных (адуш.)
Т. фармо́вачным фармо́вачнай
фармо́вачнаю
фармо́вачным фармо́вачнымі
М. фармо́вачным фармо́вачнай фармо́вачным фармо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Фармо́за

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Фармо́за
Р. Фармо́зы
Д. Фармо́зе
В. Фармо́зу
Т. Фармо́зай
Фармо́заю
М. Фармо́зе

фармо́ўка

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. фармо́ўка
Р. фармо́ўкі
Д. фармо́ўцы
В. фармо́ўку
Т. фармо́ўкай
фармо́ўкаю
М. фармо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фармо́ўка

‘форма для чаго-н.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фармо́ўка фармо́ўкі
Р. фармо́ўкі фармо́вак
Д. фармо́ўцы фармо́ўкам
В. фармо́ўку фармо́ўкі
Т. фармо́ўкай
фармо́ўкаю
фармо́ўкамі
М. фармо́ўцы фармо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фармо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фармо́ўшчык фармо́ўшчыкі
Р. фармо́ўшчыка фармо́ўшчыкаў
Д. фармо́ўшчыку фармо́ўшчыкам
В. фармо́ўшчыка фармо́ўшчыкаў
Т. фармо́ўшчыкам фармо́ўшчыкамі
М. фармо́ўшчыку фармо́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фармо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фармо́ўшчыца фармо́ўшчыцы
Р. фармо́ўшчыцы фармо́ўшчыц
Д. фармо́ўшчыцы фармо́ўшчыцам
В. фармо́ўшчыцу фармо́ўшчыц
Т. фармо́ўшчыцай
фармо́ўшчыцаю
фармо́ўшчыцамі
М. фармо́ўшчыцы фармо́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фармпрэпара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фармпрэпара́т фармпрэпара́ты
Р. фармпрэпара́ту фармпрэпара́таў
Д. фармпрэпара́ту фармпрэпара́там
В. фармпрэпара́т фармпрэпара́ты
Т. фармпрэпара́там фармпрэпара́тамі
М. фармпрэпара́це фармпрэпара́тах

Крыніцы: piskunou2012.

фармулё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фармулё́ўка фармулё́ўкі
Р. фармулё́ўкі фармулё́вак
Д. фармулё́ўцы фармулё́ўкам
В. фармулё́ўку фармулё́ўкі
Т. фармулё́ўкай
фармулё́ўкаю
фармулё́ўкамі
М. фармулё́ўцы фармулё́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.