Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

фантомападо́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фантомападо́бны фантомападо́бная фантомападо́бнае фантомападо́бныя
Р. фантомападо́бнага фантомападо́бнай
фантомападо́бнае
фантомападо́бнага фантомападо́бных
Д. фантомападо́бнаму фантомападо́бнай фантомападо́бнаму фантомападо́бным
В. фантомападо́бны (неадуш.)
фантомападо́бнага (адуш.)
фантомападо́бную фантомападо́бнае фантомападо́бныя (неадуш.)
фантомападо́бных (адуш.)
Т. фантомападо́бным фантомападо́бнай
фантомападо́бнаю
фантомападо́бным фантомападо́бнымі
М. фантомападо́бным фантомападо́бнай фантомападо́бным фантомападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

фанто́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
фанто́мна - -

фанто́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фанто́мны фанто́мная фанто́мнае фанто́мныя
Р. фанто́мнага фанто́мнай
фанто́мнае
фанто́мнага фанто́мных
Д. фанто́мнаму фанто́мнай фанто́мнаму фанто́мным
В. фанто́мны (неадуш.)
фанто́мнага (адуш.)
фанто́мную фанто́мнае фанто́мныя (неадуш.)
фанто́мных (адуш.)
Т. фанто́мным фанто́мнай
фанто́мнаю
фанто́мным фанто́мнымі
М. фанто́мным фанто́мнай фанто́мным фанто́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

фа́нты

‘гульня’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. фа́нты
Р. фа́нтаў
Д. фа́нтам
В. фа́нты
Т. фа́нтамі
М. фа́нтах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

фанфа́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фанфа́ра фанфа́ры
Р. фанфа́ры фанфа́р
Д. фанфа́ры фанфа́рам
В. фанфа́ру фанфа́ры
Т. фанфа́рай
фанфа́раю
фанфа́рамі
М. фанфа́ры фанфа́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фанфарана́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. фанфарана́да
Р. фанфарана́ды
Д. фанфарана́дзе
В. фанфарана́ду
Т. фанфарана́дай
фанфарана́даю
М. фанфарана́дзе

Крыніцы: piskunou2012.

фанфа́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
фанфа́рна - -

фанфа́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фанфа́рны фанфа́рная фанфа́рнае фанфа́рныя
Р. фанфа́рнага фанфа́рнай
фанфа́рнае
фанфа́рнага фанфа́рных
Д. фанфа́рнаму фанфа́рнай фанфа́рнаму фанфа́рным
В. фанфа́рны (неадуш.)
фанфа́рнага (адуш.)
фанфа́рную фанфа́рнае фанфа́рныя (неадуш.)
фанфа́рных (адуш.)
Т. фанфа́рным фанфа́рнай
фанфа́рнаю
фанфа́рным фанфа́рнымі
М. фанфа́рным фанфа́рнай фанфа́рным фанфа́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фанфаро́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фанфаро́н фанфаро́ны
Р. фанфаро́на фанфаро́наў
Д. фанфаро́ну фанфаро́нам
В. фанфаро́на фанфаро́наў
Т. фанфаро́нам фанфаро́намі
М. фанфаро́не фанфаро́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фанфаро́ніць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. фанфаро́ню фанфаро́нім
2-я ас. фанфаро́ніш фанфаро́ніце
3-я ас. фанфаро́ніць фанфаро́няць
Прошлы час
м. фанфаро́ніў фанфаро́нілі
ж. фанфаро́ніла
н. фанфаро́ніла
Загадны лад
2-я ас. фанфаро́нь фанфаро́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час фанфаро́нячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.