ушчэ́млівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ушчэ́мліваюся |
ушчэ́мліваемся |
| 2-я ас. |
ушчэ́мліваешся |
ушчэ́мліваецеся |
| 3-я ас. |
ушчэ́мліваецца |
ушчэ́мліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ушчэ́мліваўся |
ушчэ́мліваліся |
| ж. |
ушчэ́млівалася |
| н. |
ушчэ́млівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ушчэ́млівайся |
ушчэ́млівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ушчэ́мліваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ушчэ́мліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ушчэ́мліваю |
ушчэ́мліваем |
| 2-я ас. |
ушчэ́мліваеш |
ушчэ́мліваеце |
| 3-я ас. |
ушчэ́млівае |
ушчэ́мліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ушчэ́мліваў |
ушчэ́млівалі |
| ж. |
ушчэ́млівала |
| н. |
ушчэ́млівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ушчэ́млівай |
ушчэ́млівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ушчэ́мліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ушчэ́нт
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ушчэ́нт |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ушчэ́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ушчэ́плены |
ушчэ́пленая |
ушчэ́пленае |
ушчэ́пленыя |
| Р. |
ушчэ́пленага |
ушчэ́пленай ушчэ́пленае |
ушчэ́пленага |
ушчэ́пленых |
| Д. |
ушчэ́пленаму |
ушчэ́пленай |
ушчэ́пленаму |
ушчэ́пленым |
| В. |
ушчэ́плены |
ушчэ́пленую |
ушчэ́пленае |
ушчэ́пленыя ушчэ́пленых |
| Т. |
ушчэ́пленым |
ушчэ́пленай ушчэ́пленаю |
ушчэ́пленым |
ушчэ́пленымі |
| М. |
ушчэ́пленым |
ушчэ́пленай |
ушчэ́пленым |
ушчэ́пленых |
Кароткая форма: ушчэ́плена.
Крыніцы:
tsbm1984.
ушчэ́рб
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ушчэ́рб |
| Р. |
ушчэ́рбу |
| Д. |
ушчэ́рбу |
| В. |
ушчэ́рб |
| Т. |
ушчэ́рбам |
| М. |
ушчэ́рбе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ушчэ́рбнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ушчэ́рбнасць |
| Р. |
ушчэ́рбнасці |
| Д. |
ушчэ́рбнасці |
| В. |
ушчэ́рбнасць |
| Т. |
ушчэ́рбнасцю |
| М. |
ушчэ́рбнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ушчэ́рбны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
ушчэ́рбны |
- |
| Р. |
ушчэ́рбнага |
- |
| Д. |
ушчэ́рбнаму |
- |
| В. |
ушчэ́рбны (неадуш.) ушчэ́рбнага (адуш.) |
ушчэ́рбных (адуш.) |
| Т. |
ушчэ́рбным |
- |
| М. |
ушчэ́рбным |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ушчэ́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ушчэ́чаны |
ушчэ́чаная |
ушчэ́чанае |
ушчэ́чаныя |
| Р. |
ушчэ́чанага |
ушчэ́чанай ушчэ́чанае |
ушчэ́чанага |
ушчэ́чаных |
| Д. |
ушчэ́чанаму |
ушчэ́чанай |
ушчэ́чанаму |
ушчэ́чаным |
| В. |
ушчэ́чаны (неадуш.) ушчэ́чанага (адуш.) |
ушчэ́чаную |
ушчэ́чанае |
ушчэ́чаныя (неадуш.) ушчэ́чаных (адуш.) |
| Т. |
ушчэ́чаным |
ушчэ́чанай ушчэ́чанаю |
ушчэ́чаным |
ушчэ́чанымі |
| М. |
ушчэ́чаным |
ушчэ́чанай |
ушчэ́чаным |
ушчэ́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.