Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прымуша́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прымуша́ю прымуша́ем
2-я ас. прымуша́еш прымуша́еце
3-я ас. прымуша́е прымуша́юць
Прошлы час
м. прымуша́ў прымуша́лі
ж. прымуша́ла
н. прымуша́ла
Загадны лад
2-я ас. прымуша́й прымуша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прымуша́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымушэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прымушэ́нне
Р. прымушэ́ння
Д. прымушэ́нню
В. прымушэ́нне
Т. прымушэ́ннем
М. прымушэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пры́мха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пры́мха пры́мхі
Р. пры́мхі пры́мхаў
Д. пры́мсе пры́мхам
В. пры́мху пры́мхі
Т. пры́мхай
пры́мхаю		 пры́мхамі
М. пры́мсе пры́мхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымхава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прымху́ю прымху́ем
2-я ас. прымху́еш прымху́еце
3-я ас. прымху́е прымху́юць
Прошлы час
м. прымхава́ў прымхава́лі
ж. прымхава́ла
н. прымхава́ла
Загадны лад
2-я ас. прымху́й прымху́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прымху́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прымхлава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымхлава́ты прымхлава́тая прымхлава́тае прымхлава́тыя
Р. прымхлава́тага прымхлава́тай
прымхлава́тае		 прымхлава́тага прымхлава́тых
Д. прымхлава́таму прымхлава́тай прымхлава́таму прымхлава́тым
В. прымхлава́ты (неадуш.)
прымхлава́тага (адуш.)		 прымхлава́тую прымхлава́тае прымхлава́тыя (неадуш.)
прымхлава́тых (адуш.)
Т. прымхлава́тым прымхлава́тай
прымхлава́таю		 прымхлава́тым прымхлава́тымі
М. прымхлава́тым прымхлава́тай прымхлава́тым прымхлава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

прымхліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прымхліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

прымхлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прымхлі́васць
Р. прымхлі́васці
Д. прымхлі́васці
В. прымхлі́васць
Т. прымхлі́васцю
М. прымхлі́васці

Іншыя варыянты: пры́мхлівасць.

Крыніцы: nazounik2008.

пры́мхлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пры́мхлівасць
Р. пры́мхлівасці
Д. пры́мхлівасці
В. пры́мхлівасць
Т. пры́мхлівасцю
М. пры́мхлівасці

Іншыя варыянты: прымхлі́васць.

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

пры́мхлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́мхлівы пры́мхлівая пры́мхлівае пры́мхлівыя
Р. пры́мхлівага пры́мхлівай
пры́мхлівае		 пры́мхлівага пры́мхлівых
Д. пры́мхліваму пры́мхлівай пры́мхліваму пры́мхлівым
В. пры́мхлівы (неадуш.)
пры́мхлівага (адуш.)		 пры́мхлівую пры́мхлівае пры́мхлівыя (неадуш.)
пры́мхлівых (адуш.)
Т. пры́мхлівым пры́мхлівай
пры́мхліваю		 пры́мхлівым пры́мхлівымі
М. пры́мхлівым пры́мхлівай пры́мхлівым пры́мхлівых

Іншыя варыянты: прымхлі́вы.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымхлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымхлі́вы прымхлі́вая прымхлі́вае прымхлі́выя
Р. прымхлі́вага прымхлі́вай
прымхлі́вае		 прымхлі́вага прымхлі́вых
Д. прымхлі́ваму прымхлі́вай прымхлі́ваму прымхлі́вым
В. прымхлі́вы (неадуш.)
прымхлі́вага (адуш.)		 прымхлі́вую прымхлі́вае прымхлі́выя (неадуш.)
прымхлі́вых (адуш.)
Т. прымхлі́вым прымхлі́вай
прымхлі́ваю		 прымхлі́вым прымхлі́вымі
М. прымхлі́вым прымхлі́вай прымхлі́вым прымхлі́вых

Іншыя варыянты: пры́мхлівы.

Крыніцы: piskunou2012.