усхо́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
усхо́джу |
усхо́дзім |
| 2-я ас. |
усхо́дзіш |
усхо́дзіце |
| 3-я ас. |
усхо́дзіць |
усхо́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
усхо́дзіў |
усхо́дзілі |
| ж. |
усхо́дзіла |
| н. |
усхо́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
усхо́дзь |
усхо́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
усхо́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усхо́дкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
усхо́дкі |
| Р. |
усхо́дкаў |
| Д. |
усхо́дкам |
| В. |
усхо́дкі |
| Т. |
усхо́дкамі |
| М. |
усхо́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.