Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Ве́йсішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ве́йсішкі
Р. Ве́йсішак
Ве́йсішкаў
Д. Ве́йсішкам
В. Ве́йсішкі
Т. Ве́йсішкамі
М. Ве́йсішках

ве́йсманаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́йсманаўскі ве́йсманаўская ве́йсманаўскае ве́йсманаўскія
Р. ве́йсманаўскага ве́йсманаўскай
ве́йсманаўскае		 ве́йсманаўскага ве́йсманаўскіх
Д. ве́йсманаўскаму ве́йсманаўскай ве́йсманаўскаму ве́йсманаўскім
В. ве́йсманаўскі (неадуш.)
ве́йсманаўскага (адуш.)		 ве́йсманаўскую ве́йсманаўскае ве́йсманаўскія (неадуш.)
ве́йсманаўскіх (адуш.)
Т. ве́йсманаўскім ве́йсманаўскай
ве́йсманаўскаю		 ве́йсманаўскім ве́йсманаўскімі
М. ве́йсманаўскім ве́йсманаўскай ве́йсманаўскім ве́йсманаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

вейсмані́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вейсмані́зм
Р. вейсмані́зму
Д. вейсмані́зму
В. вейсмані́зм
Т. вейсмані́змам
М. вейсмані́зме

Крыніцы: piskunou2012.

Ве́йшычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ве́йшычы
Р. Ве́йшыч
Ве́йшычаў
Д. Ве́йшычам
В. Ве́йшычы
Т. Ве́йшычамі
М. Ве́йшычах

вей-ве́цер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вей-ве́цер
Р. вей-ве́тру
Д. вей-ве́тру
В. вей-ве́цер
Т. вей-ве́трам
М. вей-ве́тры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ве́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́к вякі́
Р. ве́ку вяко́ў
Д. ве́ку вяка́м
В. ве́к вякі́
Т. ве́кам вяка́мі
М. ве́ку вяка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ве́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ве́ка ве́кі
Р. ве́ка ве́каў
Д. ве́ку ве́кам
В. ве́ка ве́кі
Т. ве́кам ве́камі
М. ве́ку ве́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

векава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. векава́нне
Р. векава́ння
Д. векава́нню
В. векава́нне
Т. векава́ннем
М. векава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

векава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. векава́ны векава́ная векава́нае векава́ныя
Р. векава́нага векава́най
векава́нае		 векава́нага векава́ных
Д. векава́наму векава́най векава́наму векава́ным
В. векава́ны (неадуш.)
векава́нага (адуш.)		 векава́ную векава́нае векава́ныя (неадуш.)
векава́ных (адуш.)
Т. векава́ным векава́най
векава́наю		 векава́ным векава́нымі
М. векава́ным векава́най векава́ным векава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

векава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вяку́ю вяку́ем
2-я ас. вяку́еш вяку́еце
3-я ас. вяку́е вяку́юць
Прошлы час
м. векава́ў векава́лі
ж. векава́ла
н. векава́ла
Загадны лад
2-я ас. вяку́й вяку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вяку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.