Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

унія́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унія́цкі унія́цкая унія́цкае унія́цкія
Р. унія́цкага унія́цкай
унія́цкае		 унія́цкага унія́цкіх
Д. унія́цкаму унія́цкай унія́цкаму унія́цкім
В. унія́цкі (неадуш.)
унія́цкага (адуш.)		 унія́цкую унія́цкае унія́цкія (неадуш.)
унія́цкіх (адуш.)
Т. унія́цкім унія́цкай
унія́цкаю		 унія́цкім унія́цкімі
М. унія́цкім унія́цкай унія́цкім унія́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

унія́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. унія́цтва
Р. унія́цтва
Д. унія́цтву
В. унія́цтва
Т. унія́цтвам
М. унія́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Уно́рыца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Уно́рыца
Р. Уно́рыцы
Д. Уно́рыцы
В. Уно́рыцу
Т. Уно́рыцай
Уно́рыцаю
М. Уно́рыцы

уно́сіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уно́шуся уно́сімся
2-я ас. уно́сішся уно́сіцеся
3-я ас. уно́сіцца уно́сяцца
Прошлы час
м. уно́сіўся уно́сіліся
ж. уно́сілася
н. уно́сілася
Загадны лад
2-я ас. уно́сься уно́сьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час уно́сячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уно́сіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уно́шу уно́сім
2-я ас. уно́сіш уно́сіце
3-я ас. уно́сіць уно́сяць
Прошлы час
м. уно́сіў уно́сілі
ж. уно́сіла
н. уно́сіла
Загадны лад
2-я ас. уно́сь уно́сьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уно́сячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уно́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уно́слівы уно́слівая уно́слівае уно́слівыя
Р. уно́слівага уно́слівай
уно́слівае		 уно́слівага уно́слівых
Д. уно́сліваму уно́слівай уно́сліваму уно́слівым
В. уно́слівы (неадуш.)
уно́слівага (адуш.)		 уно́слівую уно́слівае уно́слівыя (неадуш.)
уно́слівых (адуш.)
Т. уно́слівым уно́слівай
уно́сліваю		 уно́слівым уно́слівымі
М. уно́слівым уно́слівай уно́слівым уно́слівых

Крыніцы: piskunou2012.

уно́снік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уно́снік уно́снікі
Р. уно́сніка уно́снікаў
Д. уно́сніку уно́снікам
В. уно́снік уно́снікі
Т. уно́снікам уно́снікамі
М. уно́сніку уно́сніках

Крыніцы: piskunou2012.

уно́сніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уно́сніца уно́сніцы
Р. уно́сніцы уно́сніц
Д. уно́сніцы уно́сніцам
В. уно́сніцу уно́сніцы
Т. уно́сніцай
уно́сніцаю		 уно́сніцамі
М. уно́сніцы уно́сніцах

Крыніцы: piskunou2012.

уно́ч

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уно́ч - -

Крыніцы: piskunou2012.

уно́чку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уно́чку - -

Крыніцы: piskunou2012.