Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

укіса́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. укіса́нне
Р. укіса́ння
Д. укіса́нню
В. укіса́нне
Т. укіса́ннем
М. укіса́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

укіса́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. укіса́е укіса́юць
Прошлы час
м. укіса́ў укіса́лі
ж. укіса́ла
н. укіса́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

укі́слы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. укі́слы укі́слая укі́слае укі́слыя
Р. укі́слага укі́слай
укі́слае		 укі́слага укі́слых
Д. укі́сламу укі́слай укі́сламу укі́слым
В. укі́слы (неадуш.)
укі́слага (адуш.)		 укі́слую укі́слае укі́слыя (неадуш.)
укі́слых (адуш.)
Т. укі́слым укі́слай
укі́слаю		 укі́слым укі́слымі
М. укі́слым укі́слай укі́слым укі́слых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

укі́снуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. укі́сне укі́снуць
Прошлы час
м. укі́с укі́слі
ж. укі́сла
н. укі́сла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

укла́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. укла́д укла́ды
Р. укла́ду укла́даў
Д. укла́ду укла́дам
В. укла́д укла́ды
Т. укла́дам укла́дамі
М. укла́дзе укла́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

уклада́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уклада́льнік уклада́льнікі
Р. уклада́льніка уклада́льнікаў
Д. уклада́льніку уклада́льнікам
В. уклада́льніка уклада́льнікаў
Т. уклада́льнікам уклада́льнікамі
М. уклада́льніку уклада́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уклада́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уклада́льніца уклада́льніцы
Р. уклада́льніцы уклада́льніц
Д. уклада́льніцы уклада́льніцам
В. уклада́льніцу уклада́льніц
Т. уклада́льніцай
уклада́льніцаю		 уклада́льніцамі
М. уклада́льніцы уклада́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уклада́льніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уклада́льніцкі уклада́льніцкая уклада́льніцкае уклада́льніцкія
Р. уклада́льніцкага уклада́льніцкай
уклада́льніцкае		 уклада́льніцкага уклада́льніцкіх
Д. уклада́льніцкаму уклада́льніцкай уклада́льніцкаму уклада́льніцкім
В. уклада́льніцкі (неадуш.)
уклада́льніцкага (адуш.)		 уклада́льніцкую уклада́льніцкае уклада́льніцкія (неадуш.)
уклада́льніцкіх (адуш.)
Т. уклада́льніцкім уклада́льніцкай
уклада́льніцкаю		 уклада́льніцкім уклада́льніцкімі
М. уклада́льніцкім уклада́льніцкай уклада́льніцкім уклада́льніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уклада́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уклада́льны уклада́льная уклада́льнае уклада́льныя
Р. уклада́льнага уклада́льнай
уклада́льнае		 уклада́льнага уклада́льных
Д. уклада́льнаму уклада́льнай уклада́льнаму уклада́льным
В. уклада́льны (неадуш.)
уклада́льнага (адуш.)		 уклада́льную уклада́льнае уклада́льныя (неадуш.)
уклада́льных (адуш.)
Т. уклада́льным уклада́льнай
уклада́льнаю		 уклада́льным уклада́льнымі
М. уклада́льным уклада́льнай уклада́льным уклада́льных

Крыніцы: piskunou2012.

уклада́нне

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уклада́нне
Р. уклада́ння
Д. уклада́нню
В. уклада́нне
Т. уклада́ннем
М. уклада́нні

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.