Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

узруша́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узруша́ю узруша́ем
2-я ас. узруша́еш узруша́еце
3-я ас. узруша́е узруша́юць
Прошлы час
м. узруша́ў узруша́лі
ж. узруша́ла
н. узруша́ла
Загадны лад
2-я ас. узруша́й узруша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узруша́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узру́швальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узру́швальны узру́швальная узру́швальнае узру́швальныя
Р. узру́швальнага узру́швальнай
узру́швальнае
узру́швальнага узру́швальных
Д. узру́швальнаму узру́швальнай узру́швальнаму узру́швальным
В. узру́швальны (неадуш.)
узру́швальнага (адуш.)
узру́швальную узру́швальнае узру́швальныя (неадуш.)
узру́швальных (адуш.)
Т. узру́швальным узру́швальнай
узру́швальнаю
узру́швальным узру́швальнымі
М. узру́швальным узру́швальнай узру́швальным узру́швальных

Крыніцы: piskunou2012.

узру́швацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узру́шваюся узру́шваемся
2-я ас. узру́шваешся узру́шваецеся
3-я ас. узру́шваецца узру́шваюцца
Прошлы час
м. узру́шваўся узру́шваліся
ж. узру́швалася
н. узру́швалася
Загадны лад
2-я ас. узру́швайся узру́швайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час узру́шваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узру́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узру́шваю узру́шваем
2-я ас. узру́шваеш узру́шваеце
3-я ас. узру́швае узру́шваюць
Прошлы час
м. узру́шваў узру́швалі
ж. узру́швала
н. узру́швала
Загадны лад
2-я ас. узру́швай узру́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узру́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узру́шліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
узру́шліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

узру́шлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. узру́шлівасць
Р. узру́шлівасці
Д. узру́шлівасці
В. узру́шлівасць
Т. узру́шлівасцю
М. узру́шлівасці

Крыніцы: piskunou2012.

узру́шлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узру́шлівы узру́шлівая узру́шлівае узру́шлівыя
Р. узру́шлівага узру́шлівай
узру́шлівае
узру́шлівага узру́шлівых
Д. узру́шліваму узру́шлівай узру́шліваму узру́шлівым
В. узру́шлівы (неадуш.)
узру́шлівага (адуш.)
узру́шлівую узру́шлівае узру́шлівыя (неадуш.)
узру́шлівых (адуш.)
Т. узру́шлівым узру́шлівай
узру́шліваю
узру́шлівым узру́шлівымі
М. узру́шлівым узру́шлівай узру́шлівым узру́шлівых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

узру́шна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
узру́шна - -

Крыніцы: piskunou2012.

узру́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. узру́шнасць
Р. узру́шнасці
Д. узру́шнасці
В. узру́шнасць
Т. узру́шнасцю
М. узру́шнасці

Крыніцы: piskunou2012.

узру́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узру́шны узру́шная узру́шнае узру́шныя
Р. узру́шнага узру́шнай
узру́шнае
узру́шнага узру́шных
Д. узру́шнаму узру́шнай узру́шнаму узру́шным
В. узру́шны (неадуш.)
узру́шнага (адуш.)
узру́шную узру́шнае узру́шныя (неадуш.)
узру́шных (адуш.)
Т. узру́шным узру́шнай
узру́шнаю
узру́шным узру́шнымі
М. узру́шным узру́шнай узру́шным узру́шных

Крыніцы: piskunou2012.